tag:blogger.com,1999:blog-53204692011-04-21T18:59:05.734-07:00jomehaye manasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comBlogger571100tag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1061720843747852522003-08-24T03:27:00.000-07:002003-08-24T03:27:23.690-07:00(( دعاي مادر ترزا )) <br />خداوندا <br />مرا شايسته آن كن <br />تا به همنوعانم كه در سراسر دنيا <br />در فقر و گرسنگي به دنيا مي آيند و مي ميرند ، <br />خدمت كنم <br />خدايا <br />امروز با دست هاي ما <br />روزي عشق ، آرامش و سرور به آنها ببخش <br />خدايا <br />مرا معبر آرامش كن ، <br />تا آنجا كه نفرت هست عشق جاري سازم <br />آنجا كه خطا هست ، بخشايش بگسترم <br />آنجا كه جدايي هست ، وصل بيافرينم <br />آنجا كه لغزش و دروغ هست ، حقيقت بياورم <br />آنجا كه ترديد هست ، ايمان بنا كنم <br />آنجا كه ظلمت هست ، نور بتابانم <br />و آنجا كه اندوه هست ، شادي منتشر كنم <br />خدايا <br />مرا موهبت آن اعطا كن تا بجاي آسودن ، <br />به ديگران آسايش ببخشم <br />و بجاي آنكه ديگران دركم كنند ، دركشان كنم <br />و بجاي آنكه عشق دريافت كنم ، عشق بورزم <br />زيرا با فراموش كردن خويش است كه مي توان به هر چيز رسيد <br />با بخشايش است كه بخشوده مي شويم <br />و با مردن است كه زندگي ابدي مي يابيم <br />سپيدار <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-106172084374785252?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1060430920451686432003-08-09T05:08:00.000-07:002003-08-09T05:08:40.436-07:00با نام و ياد خدا <br />"کسی که چرايی برای زندگی کردن داشته باشد از پس هر چگونه ای بر خواهد آمد" <br />نيچه <br /> <br /> تقديم به دانشجويان تازه از بند رها شده و ديگر عزيزان دربند <br />و تقديم به تمامی کسانی که رنج ميبرند تا از پس چگونه ها برآيند... <br /> <br />عرق ريزان <br />نحيف و خسته و لرزان <br />ز خود دلگير <br />و از اين آدمکها سير <br />بدنبال وزش <br />از باد يا طوفان <br />و يا يک جرعه از آب خنک <br />- نه با سيلي و دشنام و کتک- <br /> <br />در کويري گرم و سوزان <br />پاي بر شنهاي داغ نامرادي ها <br />به سوي مقصدي بي انتها تا دور <br />ميان راه پر تشويش <br />پر خطر بی نور <br /> <br />بدنبال چرايي محکم و سرشار ميپويد <br />تا شايد تواند از چگونه بودن اين روزگار پست برآيد <br />"ناصر" <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-106043092045168643?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1059313210917039342003-07-27T06:40:00.000-07:002003-07-27T06:40:10.800-07:00آرزو … <br /> <br />آرزو يعني چه؟ <br />……………………… <br />از زماني كه همه مون كوچيك بوديم آرزو داشتيم… و اين تنها چيزي بود كه با قدرت و با اعتماد به نفس انتخاب ميكرديم ، بدون اينكه اصلا فكر كنيم كه رسيدن به اون عمليه يا نه … <br />من خودم دوست داشتم وقتي بزرگ شدم يا مهموندار هواپيما بشم يا فضانورد… فقط هم به همين جا اكتفا ميكردم و فكرميكردم همين كه من خواستم ديگه تمومه… ديگه فكر نميكردم كه آيا اصلا اين ميشه يا نميشه… اگر نميشه چرا نميشه و اگر ميشه چطور ميشه، فقط در حد خواستن بود و همين… و خيلي خيلي هم زيبا بود… چون هر چيزي رو ميشد خواست… <br />كم كم كه بزرگ شديم و نوبت به انتخابهاي واقعيمون رسيد اين آ رزوها و روياها كمرنگ تر و كمرنگ تر شدن ، چون ديگه از چارچوب ذهن بي نهايت بزرگ و نا متناهيمون خارج و وارد واقعيتهاي زندگي شده بودن… باز هم آرزو ميكرديم ، ولي ديگه اسمش آرزو نبود… هدف بود… من فكر ميكنم هدفهاي ما تو زندگي همون آرزوهاي ما هستن كه شكل منطقي به خودشون گرفتن ، اگر چيزي رو آرزو ميكنيم ، بر اساس واقعيتهاي زندگيمون آرزو ميكنيم <br /> كوچيك كه بوديم فقط آ رزو ميكرديم… واقعيتهاي زندگيمون هم براي خودشون بودن و ما اصلا كاري به اونها نداشتيم ، ولي الان اول واقعيتها رو ميبينيم و بعد آرزو ميكنيم… و شايد هم اصلا آرزو نكنيم… يعني مثلا من ديگه الان آرزو ندارم فضانورد بشم… چرا؟ چون ميبينم عملي نيست … <br />ولي آيا واقعا حيف نيست كه اين آ رزو رو در درون خودم بخشكونم و نابودش كنم ؟ واقعا بايد باهاش چيكار كنم؟… يعني هيچ راهي وجود نداره ... ؟ <br />چرا وجود داره ، يك راه وجود داره و اون هنره… تنها راهي كه براي نجات و حفظ آرزوها و روياهاي دست نيافتنيمون وجود داره گنجاندن اونها در قالب هنره … <br />آرزوي زيباي كودكي من براي فضانورد شدن به جاي اينكه خشك، سرد ، محو ونابود بشه ، ميتونه به شكل يك نقاشي ، يك شعر ، يك سمفوني ، يك مجسمه و يا يك داستان زيبا در بياد و به اين ترتيب براي هميشه باقي بمونه … <br />پس بياييم براي هميشه آرزوهاي زيبا و دست نيافتني كودكيهامونو حفظ كنيم … <br /> <br />چكاوك <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105931321091703934?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1059248525420016112003-07-26T12:42:00.000-07:002003-07-26T12:42:05.270-07:00<strong><em>دون خوان خطاب به شاگرد</em>:</strong> <br /> <br />تو خودت راجدی می گیری . تو در خیال خودت وحشتناک مهمی لا اقل طبق نظری که خودت از خودت داری اینطور است. <br />تو آنقدر مهمی که که به خودت اجازه می دهی وقتی اوضاع خلاف میل توست بگذاری و بروی.تو آنقدر مهمی که بنظرت طبیعی است که از همه چیز احساس ملال کنی <br />تا هنگامی که تو معتقد باشی که مهمترین چیز عالم هستی نخواهی توانست دنیای اطرافت را واقعا دریابی.مانند اسبی خواهی بود که با چشم بند فقط خودت را خواهی دید جدا از همه عالم. <br />شاید گمان می کنی این نشانه یک شخصیت قوی است نه مسخره است تو ضعیفی و خود پرست <br /><em>(سفر به دیگرسو اثر کارلوس کاستاندا)</em> <br /><em>بومرنگ</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105924852542001611?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1059206079272104252003-07-26T00:54:00.000-07:002003-07-26T00:54:39.230-07:00من بالاخره برگشتم ... <br /> <br />بالاخره بعد از مدتها فرصتي شد که به اين وبلاگ خاک خورده يه سري بزنم ، خيلي دوست داشتم بيام و بنويسم ، اما خوب خستگي امتحانات و بروبياهاي بعد از امتحانات ... حسابي من رو از کارهاي روزانه و رسيدن به اعمال شخصي دور کرد ... حالا که مدتي از امتحانات گذشته و ميشه گفت تا حدودي خستگي اين چند وقته از تنم در رفته مي خوام نوشتن اين وبلاگ رو شروع کنم ... <br />اگه بخوام از گذشته و اتفاقات گذشته صحبت کنم ... گفتني زياده ، اما بهتره درباره گذشته و اتفاقات اون صحبتي نشه ... چيزي که مهمه امروز و اينده هستش ... گذشته ها گذشته و فکر به گذشته مثل مانعي ، دسرسي به امروز و اينده رو سخت و پيچيده مي کنه ... ( چقدر فلسفي شد !!!!! ) <br />راستش رو بخواید ... مدتي بود که احساس مي کردم از خودم ، از اهدافم ، از خانوادم ، از دوستانم ... فاصله گرفتم ... ذهنم دائما درگير مسائل مختلف بود ، هيچ تمرکزي در کارهام نداشتم ، غرق در ديگران شده بودم و ... <br />نمي دونم ... شايد زندگي رو خيلي راحت گرفته بودم يا شايد بر عکس .... خيلي سخت !!!!!!! <br />مي خوام بحثي رو تو اين وبلاگ و وبلاگ <a href="http://shervankarim.blogspot.com">خودم</a> شروع کنم که شايد مشکل خيلي از ماها باشه . فکر مي کنم بحث و تبادل نظر در مورد مسائل زندگي که یقینا ما از کنار بسياري از اونها به راحتي رد مي شيم مي تونه مفيد باشه ( لا اقل براي من ) ... <br /> <br />شروان <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105920607927210425?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1059159517524729952003-07-25T11:58:00.000-07:002003-07-25T11:58:37.330-07:00حکومت <br />اگر کشوری با صبر و حوصله اداره شود مردم راحت و راستگو می شوند. <br />اگر کشوری با سرکوبی اداره شود مردم افسرده و حیله گر می شوند. <br />اداره یک کشور بزرگ مثل سرخ کردن یک ماهی کوچک است. اگر بیش از اندازه سرخ کنی از بین خواهد رفت. <br />وقتی زورمداری حاکم باشد هرچه آرمانها بالاتر باشد نتیجه ها کمترند. <br /> سعی در خوشحال کردن مردم کنی این زمینه ساز بیچارگی است <br />سعی در اخلاقی کردن مردم کنی این زمینه سازی برای عکس ان است <br />برای اداره خوب یک کشور هیچ چیزی بهتر از اعتدال نیست <br />نشانه یک شخص متعادل رهایی از نظرات خود است. <br />با حوصله مانند آسمان <br />فراگیر مانند خورشید <br />استوار مانند کوه <br />انعطاف پذیر مانند درختی در مقابل باد <br />بدون مقصد بدون هدف <br />و از هر چیزی که زندگی به او می دهد استفاده کردن <br />لائوتزو <br />بومرنگ boomcolor@yahoo.com <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105915951752472995?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1058251936486762782003-07-14T23:52:00.000-07:002003-07-14T23:52:16.483-07:00<strong>آرزوهاي من...</strong> <br /> <br />دلم مي خواهد آرزوهايم را بشمرم. دلم مي خواهد روي تخت دراز بكشم و به سقف نگاه كنم و فكر كنم كه چه چيزهايي مي توانند در مسير زندگيم، از پشت پيچ اين جاده ي ناهموار بيرون بيايند و باعث شوند كه من احساس خوشبحتي كنم. آرزو كردن كه گناه نيست. هست؟ بي ارزويي بد است به گمانم بي آرزويي مي شود چيزي مثل خشكيدن. مثل قرار گرفتن دررديف تنه هاي پوسيده ي درخت هايي كه در يك آخرين بهاري از شوق شكفتن باز مانده اند و وقتي كه باد توي جنگل مي پيچد صداي زوزه خشكي از توي بدنه ي تهي شان در مي آيد و با دو تا سيلي كه از طوفان مي خورند، از يك جايي ، آن پايين هاي تنه مي شكنند و مي افتند روي زمين. گاهي هم روي درخت هاي ديگر... و آنقدر پوسيده اند كه نمي توان حتي با تنه شان آتشي روشن كرد و يا براي لحظه اي رويشان نشست و نفسي تازه كرد. <br />مي داني ... دلم مي خواهد چيزهايي را آرزو كنم كه ورق خوردن اين تقويم را معني بدهند. چيزهايي كه به زندگي معنايي را مي دهند كه يك سفر طولاني و هيجان انگيز دارد. مسافر راه مي افتد و رديف شهرها و دامنه ها و كوهها را در راه مي بيند و باز به اميد ديدن انها راهش را ادامه مي دهد ... و گاهي در جايي توقف مي كند و از يك فروشگاه محلي گرد و خاك گرفته يك كارت پستال رنگين مي خرد و مي فرستد براي دوست و رويش مي نويسد: 1000 فرسنگ رفتم تا رسيدم به آنجا كه درياچه اي زيبا داشت. شنا كردم و به آواز پرنده هاي دريايي گوش كردم. 1000 فرسنگ ديگر كه رفتم رسيدم به دامنه ي آ ن كوه و از ان بالا رفتم. در قله اش ساعتي نشستم و به ابر و مه و باد چشم دوختم و صورت تو را به خاطر اوردم. 1000 فرسنگ ديگر كه بروم مي رسم به آن جزيره كه غروب خورشيد را مي توان روي آبي درياي پيرامونش دوباره ديد و 1000 فرسنگ ديگر كه بروم مي رسم به آن شهري كه مردمش دلتنگ عشقند... و و و ... <br />ولي مي داني ... حس تلخي در درونم هست. مي خواهم خالي شوم از آنچه كه ديده ام و خواسته ام و خطي بكشم روي همه چيزهايي كه مرا از خودم دور و دور كردند، مي خواهم همه آنها را كه به دلم زخم زدند، در ذهنم ببخشايم و رها شوم رهاي رها... من به سايه هاي محو روي سقف خيره مي شوم و باز مي انديشم به آرزوهايم <br />سپيدار <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105825193648676278?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1058032397680273522003-07-12T10:53:00.000-07:002003-07-12T10:53:17.510-07:00<strong>عدم تطبیق عینیت و ذهنیت</strong> <br />هفته اي که گذشت واقعا هفته شلوغ و پر حادثه اي بود از نامزدي گرفته تا کنسرت آريان و خراب شدن ترانس برق شرکت و سوختن يکي از سويچ هاي شبکه و به دنبالش يه بيکاري شيرين و دلچسب <br /> و استراحت توام با اضافه کاري مفت و مجاني و تراژدي لاله و لادن و هيجده تير و سورپرايز تولد يکي از بچه ها و بالاخره فيلتر گذاري وبلاگهاي فارسي از طرف بعضي از سرور ها <br />واقعا که هفته پر هيجاني رو سپري کردم <br />ديروز داشتيم با بچه ها کتاب روانشناسي کمال رو مرور ميکرديم فصل انسان از خود فرا رونده که تجربيات و تئوري هاي روانشناسي به نام فرانکل رو بيان ميکنه <br />فرانکل يه روانپزشک يهودي اهل اتريش بوده که در زمان هيتلر به عنوان اسير به زندان آشويتس برده ميشه و بطور کاملا شانسي از بين کوره آدم سوزي و زندان به صف زنداني ها فرستاده ميشه ولي همه دوستان و اقوامش در کوره هاي آدم سوزي نازيها سوزانده ميشن ولي فرانکل به رقم همه نا ملايمات با اتکا به اين نکته که پاسخ مثبت به زندگي به رغم هر چه با آن روبرو شويم خواه رنج و خواه مرگ يک فرمان است تئوري خودش رو که لوگوتراپي يا معني درماني ناميده تکميل کرد <br />حالا معني چيه ؟ <br />بعد اينکه ما کلي تو سر و کله هم زديم و بحث کرديم به اين نتيجه رسيديم که شايد معني همون هدف زندگي باشه و بي معنايي همون بي هدفي <br />نکته جالبي که تو اين بحث بهش برخورد کرديم عدم تطبيق عينيت و ذهنيت و در ازاش ايجاد حس بي هدفي و بي معنايي زندگي بود نکته اي که بنظر من خيلي خيلي مهمه <br />وقتي ما در مورد هدف يا آرزويي که داريم شناخت عيني و دقيقي نداشته باشيم ناگذير رو مياريم به خيال پردازي و رويا بافي که اين خيل پردازي باعث ايجاد ذهنيت غلطي در ما ميشه که گاهي شديا با عينيت و واقعيت در تناقضه همين تناقض و در واقع عدم ارضاي ذهني ما در رابطه با هدفمون هرچند هم که بهش برسيم باعث سرخوردگي و آشفتگي ما ميشه احساس پوچي و بي معنايي بهمون دست ميده <br />نمونه هاي زيادي براي اثبات اين موضوع وجود داره مثلا سرخوردگي بعد از ورود به دانشگاه که براي اکثريت مشتاقان علم و دانش موضوع رايجيه و يا عدم رضايت تز زندگي براي کساني که با وجو.د عشق و تلاش زياد از وطن و کش.رشون مهاجرت کردن و يا انواع افسردگي ها و دلزدگي هاي بعد از ازدواج و تولد فرزند و ... <br />من از اين بحث اين نتيجه اخلاقي رو گرفتم که چه خوبه که در مورد اهداف و ارزوهام عيني تر و واقعي تر فکر کنم و تا جايي که ميتونم افکارم رو از ساختن فانتزي ها و خيالهاي شيرين رها کنم که رسيدن به هدف برام بي معنايي به همراه نداشته باشه <br />شما هم امتحان کنيد به هر حال فرانکي بيچاره روانشناس بوده يه چيزي سرش ميشده <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105803239768027352?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1057775631714902112003-07-09T11:33:00.000-07:002003-07-09T11:33:51.716-07:00لاله ولادن …………………………… <br /> <br />…………………… <br /> <br />“ بودن يا نبودن ، مسئله اين است ” <br /> <br />……………………… <br /> <br />و اينجاست كه گفتهء هملت جايگاهش رو پيدا ميكنه <br /> <br />………………………… <br /> <br /> <br />اخبار ساعت 2 : <br />در گذشت يكي از دوقلوهاي به هم چسبيده … <br /> <br />خدا كنه اون يكي زنده بمونه … ولي آيا لاله بدون لادن قادر به ادامهء زندگي هست ؟ <br /> <br />اخبار ساعت 4 : <br />مرگ ، دوقلوهاي به هم چسبيده را از هم جدا كرد … <br /> <br />………………………………… <br /> <br />… و حالا ……… “ نبودن ”… <br /> <br />………………………………………… <br /> <br />… نميدونم … قلبم به شدت به درد اومده … اي كاش اين عمل انجام نمي شد … اونها كه تا اين زمان با هم زندگي كرده بودن… درس خونده بودن … دانشگاه رفته بودن … تمام كوششون رو براي پاسخ مثبت به اين درد و پاسخ مثبت به اين زندگي به كار برده بودن …؟ <br />ولي در يك مصاحبه اي ميگفتن كه حتي اگر فقط يك در صد امكان زنده بودنشون باشه باز هم تصميم دارن از هم جدا بشن … <br />تالحظهء آخر قهرمان بودند … <br />… واقعا نميدونم … نميدونم در چنين شرايطي بايد “بودن ” را انتخاب كرد … و با پاسخ مثبت به زندگي با همهء اين درد ساخت و قهرمان شد … يا … “ نبودن ” را …؟ <br />نميدونم … واقعا نمي دونم … از بيرون گود راحت ميشه نظر داد … تا خودمون در چنين شرايطي قرار نگيريم نميتونيم … <br />به هر حال من و همهء دوستدارانشون بودنشون رو مي خواستيم … <br />اما خودشون …؟؟؟… نميدونم … <br />به هر حال … <br />………………… <br />دوستشون دارم و… <br />………… <br /> <br />يادشون هميشه در قلبمون باقي بمونه … <br /> <br />چكاوك <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105777563171490211?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1057738392380578432003-07-09T01:13:00.000-07:002003-07-09T02:43:45.200-07:00<strong>شهادت در راه تنهايي</strong> <br />با نام آنکه میآورد و میبرد... <br />شايد يکي از اصلي ترين نيازهاي انسان تنهايي باشد و شايد به همان اندازه که نياز به داشتن کسي براي رفع تنهايي. نيازي ديالکتيک. <br />انسان از تنهايي مينالد و در عين حال بدان محتاج. نعمت تنهايي نعمتي است که قدرش را روح ميداند.قدرش را انسان زماني که بدان محتاج است ميداند و وقتي نداردش. <br />تنهايي به چه معنا؟ تنهايي يعني تنها با خود بودن و يا در نگاه دين باور تنها با خود و خداي خود بودن. تنهايي جايي است که تن ها در آنجا نيست و يک تن و تنها دو چشم ناظر ميباشد.نعمتي است که روح را سيراب ميکند و انسان را در برابر خود- تنها وجودي که همه چيزت را ميداند - مينشايد. صادق و صريح. <br />تنهايي با اين عظمت وجودي که هيچ چيز جايگزين نداشتن آن نميشود يقينا آن قدر مقدس ميباشد که در راه رسيدن به آن جان فدا شود. تنهايي از جنس آزادي است و تقدسش نيز همچون آن. تنهايي، آزادي از بودن با غير از خود است. خودي که حتي از عزيزترين و نزديکترين همراهش و حتي از معشوقش خلوت ميگزيند. <br />در راه خواستن و کسب تنهايي –آن که نعمت تنهايي اش سلب شده- همچون رهروان آزادي، شهامت بايد و شهادت شايد. <br />شهامت رفتن و شهادت رسيدن. انتخاب و اراده خواستن، از جان گذشتن و ايمان به رسيدن. <br />اين مرز و بوم شهيدان ره آزادي بسيار ميشناسد و خواهد شناخت و در آستانه سالگرد روزي از روزهاي شهادت براي آزادي، اين بار در راه تنهايي – براي لاله و لادن- شهادتي ديگر را شناخت. <br /> <br /> <br /><strong>ناصر</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105773839238057843?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1057597865029380542003-07-07T10:11:00.000-07:002003-07-08T21:50:48.466-07:00منظور از زندگی اصيل يا به قول بچه های خوب جمعه به جمعه " معنا داشتن" است !! اما معنای زندگی چيست؟ به نظر من همت برای شاد بودن و شاد کردن ؛ عاشق بودن ؛ عاشق موافق و مخالف!! <br />يا به قول سهراب سپهری زندگی يعنی ترشدن پی در پی! <br />سپيدار<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105759786502938054?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1057481549243870822003-07-06T01:52:00.000-07:002003-07-06T02:00:13.100-07:00 <br /><strong>امروز اولين روز از باقيمانده عمر من است...!</strong> <br />به نظر من خوب است هر روز صبح اين جمله را به خود يادآوري كنيم. من هميشه دلم مي خواد بتوانيم تمام لحظاتمان را واقعا زندگي كنيم. زندگي به معناي اصيل آن ! و هچنين بدانيم كه ما گاهي به عبث مي كوشيم تا زندگي را در بيرون از وجود خود بيابيم ، غافل از آنكه آنچه مي جوييم در درون خود ماست ! <br />نظر شما چيه؟ <br />َ <br />سپيدار <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105748154924387082?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1057218183083532432003-07-03T00:43:00.000-07:002003-07-03T00:50:38.626-07:00<strong>ایران کشوری با فرهنگ و آداب و رسوم کهن ؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!</strong> <br />حتما همه تا بحال بارها شنيديد که وقتي مي خوان ايران و مردمانش رو توصيف کنند ميگن يه کشور نسبتا پهناور در جنوب غربي آسيا با <br /> يه پيشنه تاريخي طولاني و مردماني با فرهنگ و اداب و رسوم کهن و سنتي <br />در نگاه اول اين توصيف بنظر خيلي خوب ميرسه و نشانه اصالت ولي وقتي بيشتر دقت ميکنم ميبينم قسمت دوم زياد هم نبايد باعث افتخار باشه درسته که داشته اصالت و پيشينه تاريخي خوبه ولي اين اصلا خوب نيست که فرهنگ يک جامعه که بايد پويا باشه و با تغيرات زماني و مکاني خودش رو بروز کنه و تغيير کنه , بهمون حالت کهنه و قديمي بمونه و باعث افتخار هم بشه <br />همه ما خوب ميدونيم که اين فرهنگ کهن و سنتهاي ديرپا در بيشتر موارد نتها باعث شوکوفايي استعدادها و بالندگي مردمان ما نشده بلکه در خيلي از موارد هم مثال طناب محکمي عمل کرده که به سختي دست و پاي ما رو بسته و موجبات رخوت و سکون و اسارت ما رو فراهم آنورده <br />البته منظور من از اين حرف همه اين آداب رسوم نيست چون بعضي از اونها مانند نوروز وشب يلدا و جشن مهرگان و چهارشنبه سوري و ......... که بصورت نمادين از گذشته ها برجا مونده ضمن اينکه بسيار زيبا و جذاب براي کسي , آثار مخربي به اون شکل نداره , منظور من بيشتر آداب و رسوم و سنتهاي اجتماعي هست که بطور مستقيم بر نوع زندگي فرد فرد مردم اثر ميگذاره سنتهايي مثل شاخصهاي انتخاب همسر و بله برون يا خواستگاري يا مراسم عروسي حتي عزاداري يا چميدونم انواع و اقسام غيرتها و حساسيت ها و...........نمي تونم همه رو ليست کنم ولي خيلي خيلي زيادن <br />بنظر من اين سنتها چيزي نسيت که بشه بهش باليد و افتخار کرد چون روز بروز بيشتر مي تونيم مشکلاتي که بوجود مياره ببينيم و به بي معني بودنشون پي ببريم و بيشتر ميتونيم بفهميم که مربوط به زمانهاي بسيار دوره و بدرد زندگي مدرن و امروزي نمي خوره , چس بايد بتونيم به نحوي اين سنتها رو تغيير بديم و اصلاحشون کنيم تا جوابگوي نيازهاي زمان حالمون باشند, اما به چه طريق ؟ <br />به چه طريق ميتونيم تو جامعه به اصطلاح سنتيمون دست به اصلاحات بزنيم؟ <br />راههاي زيادي وجود داره <br />اصلاحات اجتماعي از نوع حکومتي و بزور سرنيزه و تفنگ مثل کاري که رضا خان براي کشف اجباري حجاب کرد ؟ <br />يا انقلاب که در عرض چند شب همه چيز عوض بشه و ناگهان مردم بسته ما با آزادي بي حد و اندازه مواجه بشن ؟ <br />يا اصلاح تدريجي از طريق بالا بردن سطح فکر مردم و بيشتر کردن آگاهيهاشون که خود بخود باعث بالا رفتن فرهنگشون بشه و بتدريج دست از سر سنتهاي پوسيده کهن بردارند؟ <br />در مورد روش اول تا بحال نمونه هاي تاريخي زيادي داشتيم از هر نوعش که بخوان اجبار در ترک سنتي و يا بر عکي اجبار در قبول سنتي که البته هيچ کدومش هم نتيجه اي نداشته و وضع رو از اون چيزي که بوده بدتر کرده <br />روش دوم هم کاملا غير عاقلانه است چون حکايت تشنگاني رو داره که يکدفعه با دريايي از آب مواجه ميشن و بطور حتم خودشون رو در اين دريا غرق ميکنن <br />پس باز هم بنظر من بهترين روش روش آخر يا اصلاح تدريجي بوسيله روشن کردن افکار مردمه , شايد تنها روشي که براي اصلاح فرهنگ به ذهن من ميرسه ( اگه شما نظر بهتري داريد خوشحال ميشن بدونم ) <br />حالا باز اين سوال پيش مياد که چگونه سطح فکر و فرنگ مردم يه جامعه رو ميشه بالا برد ؟ <br />بايد بيشتر روش فکر کنم شما هم فکر کنيد <br /> <br /><strong>شیرین</strong> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105721818308353243?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1057038586696854232003-06-30T22:49:00.000-07:002003-06-30T22:49:46.673-07:00....چگونه مي گويي : <br />"به هر كجا كه رويم آسمان همين رنگ است" <br />بيا بيا برويم <br />آه دل من تنگ است <br />بيا بيا برويم <br />كجاست نغمه عشق و نسيم آزادي <br />در اين كوير نبينم نشان آبادي <br />نشانه شادي <br />دلم گرفته از شيوه هاي شدادي <br />بيا بيا برويم <br />خوشا رستن و رفتن <br />به سوي آزادي <br />حميد مصدق <br /> <br />سپيدار <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105703858669685423?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1056742337366481492003-06-27T12:32:00.000-07:002003-06-27T12:32:17.363-07:00از خيابان اصلي وارد اتوبان ميشيم … تق تق تق …. همه كمربندامونو ميبنديم … <br /> <br />-ــ چرا؟ … <br />ـــ آخه تو اتوبان افسر جريمه ميكنه… <br /> <br />وسط راه يكهو سرعت ماشين كم ميشه <br />… <br />ـــ چرا اينقدر يواش كردي؟ <br />ـــ آخه اين تيكه عكس ميگيرن ــ سرعتت زياد باشه ثبت ميشه جريمت ميكنن… <br /> <br />و بعد كه از اون قسمت رد شد چنان پاشو ميذاره رو گاز كه ماشين از جاش مي خواد كنده شه … آخه بايد اون يه تيكه اي روكه يواش كرده بود جبران كنه … ! <br />از اتوبان هنوز وارد خيابان اصلي نشديم كه … تق تق تق … كمربندا باز ميشن … <br /> <br />ـــ آخيشششششششششش … راحت شدم … <br /> <br />همه مون همينو ميگيم … خودمن اولين كسي هستم كه اينو ميگم… <br /> <br />ـــ راحت شدي؟ از چي راحت شدي؟ <br />ـــ از اين بند كمربند كه … <br />ـــ آخه كمربند كه بند نيست … بند چيزيه كه آدمو اسير كنه … جلوي پيشرفت رو بگيره … زماني در بندي كه هيچ راه نجاتي نباشه … ولي قوانين اجتماعي براي نجات و ايمني تو وضع شدن … ووو… <br /> <br />ولي نه … اين حرفها هيچكدوم فايده اي نداره … فقط ميخواهيم از هر بندي خودمونو رها كنيم… هر چيزي رو كه به طريقي مانع حركتمون بشه از خودمون جدا كنيم و بندازيم كنار… برامون هم اصلا فرقي نميكنه كه اين بند قانونه يا زور… برامون ايمني مياره يا اسارت … <br />واقعا چرا ؟علت اينهمه بي اعتناي به قوانين چيه؟ آيا جز اينه كه قانون و زور ديگه برامون يكي شده؟ جز اينه كه از هر چيزي كه به نحوي ما رو در بند كنه ميخواهيم خلاص بشيم و آزاد؟ آزاد آزاد... ؟ <br />آيا واقعادر جامعه اي با اينهمه معضلات كه هيچ چيز سر جاي خودش نيست ، احترام، علاقه و ذوق و شوقي براي عمل به قوانين باقي مي ماند ؟ <br /> <br />چكاوك <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105674233736648149?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-1056708093841510262003-06-27T03:01:00.000-07:002003-06-27T03:04:17.296-07:00همونطوری که چکاوک گفت به نظر منهم منظور مولوی از این شعر اینه که معبود واقعی در اعماق دل انسان قرار داره و بسیار به انسان نزدیکه <br />اونطوری که من از این شعر برداشت کردم مولوی می خواسته یجورایی بگه که خدا چیزی نیست که شکل و ظاهر و جا و مکان خاصی داشته باشه و هرکسی میتونه برای پیدا کردن خدا و راز و نیاز با اون به اعماق قلب خودش رجوع کنه و معبودش رو بیابه <br />بازهم به نظر من مولوی تو این شعر میخواسته به نحوی به مردمان مقدس نمای نا مقدس هم اعتراض کنه مخصوصا اون قسمتی که میگه : <br />ده بار از آن راه بدان خانه برفتید یکبار از این خانه بر این بام بر آیید <br />آن خانه لطیفست نشانهاش بگفتید از خواجه آن خانه نشانی بنمایید <br />یک دسته گل کو اگرآن باغ بدیدید یک گوهر جان کو اگر از بحر خدایید <br />در قسمت اخر شعر هم مولوی خود انسانها رو عامل پیدا نکردن خدا معرفی میکنه <br />الکی الکی مفسر شعر مولوی هم شدیم خاک به گوشش خبر نبره ;) <br /> <br /><strong>شیرین</strong> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-105670809384151026?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-960102522003-06-25T02:16:00.000-07:002003-06-25T02:24:33.000-07:00در مورد مطلبي كه دوستمان بومرنگ نوشته است … <br />من فكر ميكنم منظور مولوي اين بوده كه خدايي كه در بيرون از خودتان به جستجويش هستيد، در درون شما قرار دارد… <br />اين همه رنج و سعيي كه متحمل ميشويد تا آنرا در بيرون ازخود بيابيد و آنچه كه در بيرون ازخود به عنوان مصداقي از اومي يابيد، گرچه گنجي با ارزش و در جاي خود گرانبهاست ، اما اين گنج گرانبها در درون خودتان قرار دارد… <br />تنها پرده اي در درون شما قرار دارد كه مانع ديدار شما از اين گنج ميشود … پرده را برداريد، گنج را در درون خود باز خواهيد يافت …يا به عبارتي خدا را در درون خود باز خواهيد يافت … <br /> <br />چكاوك <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-96010252?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-959911542003-06-24T12:40:00.000-07:002003-06-24T12:40:47.120-07:00این شعر مولوی چه می خواهد بگوید <br />کسی هست بداند؟ <br /> <br />ای قوم به حج رفته کجایید کجایید معشوق همینجاست بیایید بیاید <br />معشوق تو همسایه دیوار به دیوار در بادیه سرگشته شما در چه هوایید <br />گرصورت بی صورت معشوق ببینید هم خواجه و هم خانه و هم کعبه شمایید <br />ده بار از آن راه بدان خانه برفتید یکبار از این خانه بر این بام بر آیید <br />آن خانه لطیفست نشانهاش بگفتید از خواجه آن خانه نشانی بنمایید <br />یک دسته گل کو اگرآن باغ بدیدید یک گوهر جان کو اگر از بحر خدایید <br />با این همه آن رنج شما گنج شما باد <br />افسوس که بر گنج شما پرده شمایید <br />(boomcolor@yahoo.com)بومرنگ <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95991154?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-958697032003-06-20T10:44:00.000-07:002003-06-20T10:56:24.000-07:00<b>آری اينچنين شد برادر</b> <br />به مناسبت سالگرد شهادت معلم آگاهی بخش دکتر علی شريعتی <br /> <br />با نام و ياد حق <br /> <br />سلام بابا علی <br />بابای طفل عشق و آگاهی و آزادی <br />يتيمان صغيری که به ما دادی <br />زمان کوتهی با تو , فقط درددلی دارم نه بحث و مدح و نقادی <br />که اينها را برايت دوستدار بی بخارت <br /> و يا آن دشمن رسوا و خوارت خوبتر گويند <br />راستش بابا علی ما هم غمی از جنس غمهای تو را داريم <br />همان تکرار تاريخ است و درد ما همان درد است " آزادی" <br />همان دردی که در " آری برادر اينچنين بود" ت تو می خواندی <br />همان درد اسارت , بندگی <br />پيغامبرهای دروغين <br />فريب معبد و مسجد <br />جلوس دسته ای رسمأ به جای دين <br />همان تکرار " شيادی" <br />*** <br />و ديدی انقلابی شد <br />پر از شور و اميد و نغمه شادی <br />و با نام علی و شيعه و اسلام <br />دوباره آن سه منفورت <br />طلا و تيغ و تسبيح <br />دست در دستان هم کردند بيدادی <br />وآری ای برادر اينچنين شد "درد آزادی" <br />و بايد اينچنين می شد <br />بلی بابا علی <br />گفتی که پيروزی <br />بدون کسب آگاهی <br />ندارد هيچ بنيادی <br />به قول دوستی شايد <br /> بجای سينه جور و ستم در ابتدا بايد <br /> به قلب جهل زد تيری <br />که اومان کرد جلادی <br />*** <br />ولی بابا علی <br />بچه ها امروز می فهمند <br />همان را که پدر هاشان نفهميدند گفتی تو <br />که دين صاحب ندارد <br />صاحبش خلقند <br />نه راهب يا که روحانی <br />که اجباری شود هادی <br /> <br />ولی بابا علی <br />نسل جوان <br />اين نسل سرگردان <br />همان نسلی که وقت هجرتت <br />يک نطفه يا طفل صغيری بود <br />حيران است <br />وجودش گشته فريادی <br />ميان اين وطن يا کسب علم و فن <br />ميان دين اجباری و يا افکار الحادی <br />ميان ظلم هم ميهن و اميدی به اهريمن <br />گرفتار است <br />به دنبال رهی و بانگ ارشادی <br /> <br />دعامان کن , خدا را خوان <br />بگو از ما کند يادی <br />بگو آگاهمان سازد <br />دهد مارا سزاواری <br />سزاوار نجات و عزت و عرفان و آزادی <br /> <br /><b>ناصر</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95869703?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-957430512003-06-16T22:23:00.000-07:002003-06-16T22:52:31.000-07:00<i><b>غول ها پس از جنگشان چه سرنوشتي را براي جهان رقم مي زنند؟</b></i> <br />آيا كشاورز حاضر است براي كشت به زميني باز گردد كه مرگ اسخوان هاي مردگان در آن دفن كرده است ؟ <br />آيا چوپان حاضر است گله اش را در مرغزاري به چرا ببرد كه با تيغ درو شده است؟ <br />آيا گوسفندان حاضرند از چشمه اي بنوشند كه آبش به خون آلوده است؟ <br />آيا هيچ عابدي حاضر است در معبدي زانو بزند كه به امور دنيوي آلوده است و در محرابش شياطين مي رقصند؟ <br />آيا هيچ شاعري زير چتر ستارگاني شعر مي گويد كه دود باروت چهره شان را پوشانده است؟ <br />آيا هيچ نوازنده اي حاضر است ساز خود را در شبي به صدا در آورد كه سكوت آن را ترس و وحشت به هم زده است؟ <br />آيا هيچ مادري قادر خواهد بود در كنار گهواره طفل خود لالايي بخواند در حالي كه ماتم مخاطرات فردا را گرفته است؟ <br />آياعشاق سينه چاك مي توانند در هوايي مسموم از بوي گند بمب و خمپاره يكديگر را ببينند و پيغام بوسه ردو بدل كنند؟ <br />آيا نيسان هرگز باز مي گردد تا جامه سبز خويش را بر اندام زخمي زمين بكشد؟ <br />جبران خليل جبران <br /> <br /><b>سپيدار</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95743051?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-957185122003-06-16T08:15:00.000-07:002003-06-16T08:15:15.000-07:00<b>حزب باد</b> <br />نمی دونم چرا ولی هر چی بیشتر به تاریخ ایران مخصوصا تاریخ معاصرش نگاه میکنم بیشتر حس میکنم که ما مردم ایران حزب بادیم و دستخوش هیجانات زود گذر <br />شاید بشه گفت اکثریت مردم ما تو این کار هم مثل خیلی از کارهای دیگه از مد روز پیروی میکنن و کاملا نا آگاهانه خودشون رو در اختیار هر باد مخالفی , از هر طرفی که باشه قرار میدن و چشم و گوش بسته دنباش میرن و تقربا هم همیشه سرشون محکم میخوره به سنگ و درب و داغون میشن ولی باز هم براشون درس عبرت نمیشه <br />یکی از معروفترین قوانین عقلی میگه آدم عاقل هیچ وقت دوبار توی یک چاله نمی افته ویا به بیانی دیگه آدم عاقل یک اشتباه رو دوبار تکرار نمی کنه , ولي نمي دونم چرا این قانون در مورد ایرانیها صدق نمي کنه شاید بقئل یکي از دوستان دلیلش کوتاه بودن حافظه تاریخی مون باشه نمي دونم <br />یک نمونش همین وقایع اخیر , یه شورش بي برنامه و پراکنده شایدم بتونم بگم بدون هدف مشخص , بازهم بقول ناصر خیال تغییر و دگرگونی بدون دورنمایی هرچند مجازی و ساده از آینده <br />خیلي ساده لوحانه است اگر فکر کنیم با چند شب تجمع اعتراضی پراکنده و بي برنامه همه چیز تغییر میکنه و عوض میشه و حتي در بهترین حالت اگر هم بشه وضع از این چیزي که هست بهتر میشه <br />بازهم بنظر من بهتره ما ایراني ها قبل از هر کاری سعي کنیم دانش و فرهنگ خودمون و اطرافیانمون رو بالا ببریم تا بیخودی ملعبه دست این و اون نشیم و نکنیم کاری که باز آرد بشیماني <br /><b>شیرین</b> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95718512?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-957118182003-06-16T03:50:00.000-07:002003-06-16T03:50:19.583-07:00<b> وقايع کوی و ملی مذهبی ها 2</b> <br />در ادامه مطلبي که ديروز نوشته بودم و دوستان محترم عنايت به آن فرموده و نظرات خود را مرقوم فرمودند و انتقاداتي به ملي مذهبي ها و فعاليت!! آنها و نحوه برخوردشان در واقعه 18 تير کوي دانشگاه داشته اند و همچنين دوستمان بومرنگ خواهان دقيق و مستند بودن آن شده اند توضيحاتي تکميلي را در اينباره ميدهم تا با تبادل نظرات راهي بر آگاهي خود بگشاييم. <br />در ابتدا لازم به توضيح است که بنده بسيار ناقد به عملکرد اين فعالين بي فعاليت هستم و در جمله اي واژه فعاليت را از روي عادت نامشان و نه کار امروزشان گفتم( و البته اين را هم بايد گفت که در همين افراد کساني هستند که فعال ميباشند و حتي به ديگران بدليل اين بي فعلي انتقاد دارند) ليکن همين که بعد از 3 روز از دستگيري دوستانشان هنوز هيچ اعتراضي و حرفي از ديگران نيست نشان از لختي قابل انتقاد دارد.اما اگر منصفانه و به جايانه(واژه اي من در آوردي به معني خود را به جاي آنها قرار دادن) ببينيم، شرايطي که تيغ احکام زندان بر سر اين افراد است مزيد بر علت اين بي تحرکي مي باشد و البته پيشاپيش اتنقاد اينکه کار سياسي بايد با قبول هزينه اش و پايمردي بر آن باشد را بر بعضي از اين افراد وارد ميدانم. به هر حال من نه در مقام دفاع که در مقام بيان عمل آنها در واقعه 18 تير 78 که منجر به آرامش دانشجويان گرديد سخن گفتم و فکر ميکنم در آنروزها ذره نوري از اميد اصلاحات در دلمان بود زيرا که 2 سال بيشتر از آن نمي گذشت و در آن شرايط خشونت به بازتوليد بيشتر خود منجر ميشد و توجه شود که در آن زمان فشار به ايران به اندازه امروز از اطراف مختلف نبود و سرکوب و خونريزي در داخل بدور از چشم خيره دنيا به ما راحت تر مي بود. پس اينکه دعوت آنها از دانشجويان به آرامش درست بود يا غلط را بايد دقيق تر بررسي کرد. نکته ديگري که به صورت سوال مطرح ميکنم اينست که در شرايط موجود که نه تنها اصلاحگرانِ پايبند وبا برنامه درست و يا اپوزوسيون منسجم و با برنامه (به هر دليل که ميخواهد ناشي از فشارهاي وارد به آنها يا عدم امکانات آنها يا حتي ضعف خودشان باشد)وجود ندارد ، حتي شعار مشترک (مانند شعارهاي پيش از انقلاب که تقريبا فراگير بود) در مردم نيز به چشم نمي خورد، با دامنگير شدن خشونت به جامعه چه حاصل مي شود؟؟ آيا امکان عقب نشيني حکومت از تماميت خواهيش و قبول خواستهاي اکثريت بدون نوعي فروپاشي از اين طريق وجود دارد؟ آيا ممکن است به وضعي غارت وار که با اخلاق اجتماعي امروز جامعه و فقر فراگير دور از تصور نيست دچار شويم؟ آيا تحملش را داريم؟؟ <br />بهتر است قبل از تخريب اين سيستم نا کارآمد سيستم کارآمدي را حداقل نمونه سازي مجازي کرده باشيم و امکانات و خطا هايش را سنجيده باشم و البته در همين حين نيز تلاش در تغييرش انجام دهيم ولي آگاه باشيم تا دوباره سيستم خرابتر از گذشته نسازيم و يا برايمان نسازتد. <br />و آخرين کلام آنکه دعوت اين کوچک به هوشياري از آنرو بود که اگر ملي مذهبي ها امروز و در شرايط حاضر به فکر تحرکي و تنظيم برنامه اي براي برون رفت از اين شرايط با واقع بيني و تحليل درست و البته شجاعت و صراحت نباشند يک فرصت تاريخی را از دست داده و در آينده اي نزديک به اپوزوسيون بي هوش در نزد همگان لقب داده مي شوند.(با توجه به آنکه بعد از انتخابات شوراها لقب اپوزوسيون کم هوش توسط دانشجويان به آنان داده شد!!) <br /> <br /><b>ناصر</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95711818?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-956788172003-06-14T22:34:00.000-07:002003-06-14T22:34:03.810-07:00<b>وقايع کوی و ملی مذهبی ها</b> <br /> وقايع اخير در کوی را با وقايع تيرماه 78 که مقايسه ميکردم به ياد آن روزهايي افتادم که دانشجويان را هيچ گروهی نتوانستند آرام سازند الا بزرگان ملي مذهبي. از دوم خردادی ها تا وزرا که هر که به کوی مي رفت با اعتراض و بی مهری مواجه ميشد و خود آن روز امتحان داشتم و در کوی بودم و ديدم که چه با وزير کشور و ديگران کردند....و بعد از آنکه ريش گرو گذاشتن ملي مذهبی ها و دعوت آنها از دانشجويان برای آرامش که دشمنان اصلاحات سوء استفاده نکنند باعث فروکش کردن خشم دانشجويان شد و رييس جمهور و بسياری ديگر نيز از اين برخورد اپوزوسيون خيرخواه وطن تشکر کردند، سال بعد همگی اين جماعت را فله ای دستگير کردند و به زندان نفسگير افکندند و اتهام برانداز و ادعای داشتن اسناد دراز.و نتيجه هم چندی پيش به تبرئه از آن و محکوميت به خاطر صحبت و بيان و قرنی زندان و بردن عـِرض خويش و زحمت دادنمان. <br />و انديشه امروز نکردند که دانشجو را چه کسی ميخواهد آرام کند و حرف چه کسی را خواهد شنفت و اگرحتی اينان هم باز بگويند که آرام و صبور باشيد، اگر درشتی از دانشجو نشنود، خواهند شنيد که با تو که آرام بودی و دلسوز چه کردند که من آرام بمانم؟ به راستی که داشتن اين مخالف هم لياقتی ميخواست. <br />و جالبتر دستگيری سه نفر ديگر از اين فعالين به جرم تکراری اقدام عليه امنيت ملی و ارتباط با دانشجويان !! می باشد(که البته حتما اسناد کافی وجود دارد)...همه ميدانند که اين اتهامات تکراری است. شايد سکوت ملی مذهبی ها را حاکميت خود ميخواهد بشکتد....و فکر ميکنم که فعالين ملی مذهبی بايد هوشيار تر باشند.... <br /><b>ناصر</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95678817?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-955589152003-06-11T11:32:00.000-07:002003-06-13T06:19:36.000-07:00<b>خواستگاري</b> <br />اگه به من بگن مسخره ترین سنتي رو که تو جامعه رایجه نام ببر بي درنگ میگم خواستگاري <br />البته منظور من از خواستگاري صرف یک شب مهموني و رفتن خوانواده پسر به خونه دختر نیست بلکه منظورم یسیج همگاني اعضاي خانواده بخصوص گروه نسوان براي درآوردن لیست کاملي از دخترهاي دور و آشنا و سر زدن به خونه تک تک اونها و گذاشتن هزار یک عیب روشون و آخر هم انتخاب کاملا شانسي یکیشون بعنوان همسر و همفکره !!!!!!!!!!!!!! <br />یه روش ارتجاعي و احمقانه برای پیدا کردن شریک زندگي اونهم بدون هیچ شناخت و علاقه خاصي , عاقبتش هم که داریم میبینیم زندگیهاي سرد و بي روح و تکراري , بدون هیچ شور و شوق و هیجانی , یه عادت مسخره , یه گذرون عمر بی حاصل <br />تازه علاوه بر اینها بنظر من این سنت یه توهین آشکار به زنه , احساسم در این زمینه اینه که زن مثل یک جنس تو ویترین مغازه است که مشتریان گوناگون میان و میبیننش و هر کدوم یه عیبي روش میگذارن و میرن آخر هم یکي از همون مشتریان با توجه به پول تو جیبش و سلیقه اش اونو میخره و میبره <br />خیلی عجیبه چرا ما تو قرن بیست و یک , تو دوران پیش رفت همه جانبه علم و تکنولوژی دانش بشري باز هم به روش هزاران سال پیش و دوران جاهلیت تو مهمترین موضوع زندگیمون عمل مي کنیم؟ <br />چرا نباید مثل دو انسان با شعور و با عقل خودمون بتونیم با معیارهایي که داریم همسر آیندمون رو انتخاب کنیم؟ <br />چرا هنوز پسرهایي پیدا میشن که اونقدر عرضه و شجاعت ندارن که دختر دلخواهشون رو به خانواده معرفي کنن و مثل موجودات علیل و ضعیف و بي اراده عنان اختیارشون رو میسپرن دست غریبه و آشنا با یکسریي معیارها بیخود و مسخره و به هر سازي که دیگران براشون میزنن میرقصن ؟ <br />آیا یه انسان تحصیلکرده و باشعور , کسي که ادعای روشنفکري و بروز بودن داره و مي خواد جهانی فکر کنه میتونه تسلیم یه همچین سنت مرتجعانه و احمقانه اي بشه اونهم تو یه همچین دوراني ؟ <br />نمي دونم ولی من یکي فکر میکنم ازدواج در صورتي درسته که دو نفر با عشق و علاقه و شناخت درست همدیگه زندگیه مشترکشون رو شروع کنن , این عشق و علاقه و شناخت هم تو مراسم خواستگاري حاصل نمیشه اگر هم بشه ظاهریه , ما که نسل جوونیم و بقول خودمون امروزی باید خودمون همسرمون رو انتخاب کنیم و همه جوانب رو هم بسنجیم بعد هم با کمال ادب و احترام خانواده هامون رو در جریان بگذاریم و موافقت اونها رو هم جلب کنیم نه برعکس که اونها بخوان موافقت ما رو جلب کنن , در غیر این صورت همون تا آخر عمر ازدواج نکنیم بهتره <br /> <br /><a href="http://shirinkm.blogspot.com">شیرین</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95558915?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-954706232003-06-09T09:47:00.000-07:002003-06-11T05:15:46.000-07:00امروز تو کلاس ایزو 14001 استاندارد محیط زیست شرکت کرده بودم <br />این طور که من فهمیدم هدف از ایجاد این استاندارد جلوگیري از آلودگي محیط زیست و اثرات جبران ناپذیر اونه <br />سر این کلاس بحث جالبي پیش اومد در مورد نیروگاههای هسته اي و فواید و مضراتشون , اول یکسری موارد بعنوان فواید نیروگاههاي اتمي ذکر شد ولي بعد استاد و سایرین چیزهایي در مورد خطرات و مضرات اینگونه نیروگاهها گفتند که نه تنها فوایدش رو کاملا لوس کرد بلکه من یکی رو که در مورد لزوم ایجاد اینگونه مراکز کاملا به فکر فرو برد <br />اونطور که استاد میکفت یه سورس رادیواکتیو که تنها چند سانتیمتر ابعادشه میتونه هزاران انسان رو در عرض چند ساعت از بین ببره یا اینکه معلول کننه حالا تصور کنید که یک نیروگاه پر از اینگونه مواد چه قدرتی میتونه داشته باشه با توجه به اینکه سطح ایمنی صنعتی تو کشور ما بسیار پایینه اگر این نیرو گاهها بدلیل زلزله , انفجار و یا سایر حوادت منحدم بشه و مواد اتمی تو محیط زیست پخش بشه واقعا چه کسی می خواد پاسخگوی فاجعه ای که رخ میده باشه ؟ حادثه ای مثل حادثه چرنویل به هیچ وجه نمي تونه دور از پیش بیني باشه <br />در حالت خوبش اینگونه نیروگاههاي زباله اتمي ایجاد میکنن و کشور ما هیچگونه پیش بیني برای از بین بردن این زباله ها نداره واقعا می خواد با این زباله های خطرناک چکار کنه <br />حالا از همه این موارد بگذریم این نیروگاهها روابط خارجي ما رو شدیدا تحت تاثیر خودش قرار داده و خطر بروز جنگ و حمله و کشت و کشتار مردم بیگناه رو تقویت کرده <br />واقعا آیا ما با وجود ایهمه ریسک و خطر و بهاي به این سنگیني نیاز مبرم به ایگونه نیروگاهها داریم ؟ <br />آیا مردم ما آگاهند از یه همچین بهایي که دیر یا زود باید بپردازند و اگر آگاهند آیا واقعا حاظرند؟ <br /> <br /><a href="http://shirinkm.blogspot.com">شیرین </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95470623?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-954641382003-06-09T07:05:00.000-07:002003-06-09T09:21:00.000-07:00با تشكر از ناصر <br />نقد بسيار زيبايي بود <br />خود من هم با خط اول شعر موافق نيستم <br />تنيدن پيله به همان اندازه زيباست كه رها كردن و پريدن از آن … <br />پروانهء زيبا و پرواز زيباي او حاصل تنيدن اين قفس است … <br />با ديد مثبت و سازنده زندگي كرم ابريشم حركت، ساختن و تكامل است… <br /> <br />چكاوك <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95464138?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-954603562003-06-09T04:55:00.000-07:002003-06-09T04:59:22.000-07:00<b>نقدی بر شعر شاعر معاصر</b> <br />چشمها را بايد شست...جور ديگر بايد ديد.... <br />زيرا چه سرنوشت زيبايي که سرانجام پريد.... <br />ممکن است عمري را آگاهانه و با انتخاب در قفس باشي و در نهايت نه تنها آزاد بلکه پرواز کني.... <br />در راه پرواز شايد سختي قفس را نيز بايد به جان خريد... <br />در ديدن کار کرم ابريشم کمي صبر بايد...از بيرون به درون شايد...تا بال برآيد... <br /> <br /><b>ناصر</b> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95460356?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-954566042003-06-09T01:21:00.000-07:002003-06-09T01:46:42.000-07:00چه سرنوشت غم انگيزي <br />كه كرم كوچك ابريشم <br />تمام عمر قفس مي بافت <br />ولي به فكر پريدن بود <br /> <br />حسين منزوي ( شاعر معاصر ) <br /> <br />چكاوك <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95456604?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-954255402003-06-07T21:57:00.000-07:002003-06-07T21:57:26.553-07:00تابلوي نقاشي <br />خيلی خوب می دانم که هر اتفاقی که تو زندگيم می افته ساخته ذهن خودمه و اين را هم خيلی خوب می دانم که زندگی تابلوی نقاشی که خودمون نقاش آن بوديم پس يا ذهن من ديوانست ( که من در اين مورد هيچ شکی ندارم !!! ) يا اينکه خواسته هاش با آدمهای معمولی فرق می کنه ( منظورم از آدمهای معمولی انسانهای سالمه !! چون من يک نمه مغزم عيب داره بقول عليرضا من قرصهام را پشت و تو رو می خورم :) يا اينکه من از اول نقاشی بلد نبودم !! فعلا که خدا قلم را گرفته دستش و حسابی داره با بوم زندگی من حال می کنه ! آخه خدا جون ، قربونت برم اگه اين كار انقدر حال داره خوب بده من بدبخت هم يك چيزي روش بكشم ، به هر حال ديگه انقدر هم فرقي نمي كنه چون هر كسي كه از كنارم رد شد روي تابلوم يك چيزي كشيد ، حالا یک تابلو دارم که کلی نقاش با سبکهای مختلف روش نقاشی کردند ( عجب اثر هنری ) !! <br />تابلوي زندگي من خيلي كار داره !!! يك قسمتهاييش را بايد پاك كنم و يك جاهاييش را هم بايد دوباره بكشم فعلا براي طرح نو كشيدن خيلي زوده ، پاك كردن قسمتهاي تيره و پر رنگش برام سخت تره ، بايد تيرگي اين قسمتها را فراموش نكنم شايد دفعه ديگه نتوانم پاكشون كنم ! <br />ادامه داره <br />اين مطلب رو يكي از دوستاي خوب من نوشته من با اجازه و خواست او، اونو تو وبلاگ خودمون گذاشتم...چون به نظرم خيلي حرف داره ، اون از من خواست نظر تونو بدين ممنون، سپيدار<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95425540?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-954031992003-06-07T02:39:00.000-07:002003-06-07T02:54:42.000-07:00من هم مثل سپيدار از ديدن بچه هاي خياباني به شدت متاثر ميشم … تقريبا در 90% موارد هم ازشون خريد ميكنم ، نميدونم با اينكار بهشون خدمت مي كنم يا خيانت ، خودم اينو خدمت ميدونم و با اينكار احساس آرامش وچدان ميكنم ، چون در برابر ظلمي كه به ناحق بهشون شده نميتونم بي تفاوت باشم و فكر ميكنم كه شاد كردن دل اونها تنها كاريه كه در اون لحظه ميتونم انجام بدم، ولي خيليها ميگن كه اينكار خيانته ، با اين توجيه كه اين پول يا تو جيب كارتلهاي بزرگ كه اين بچه ها زير سلطهء اونها هستن ميره ، يا صرف خريد مواد توسط پدران معتادشون ميشه … <br />من واقعا نميدونم… احساس ميكنم راه حل كوتاه مدت و مقطعي همينه … و به نظر من راه حل دراز مدتي كه وجود داره اينه كه اين بچه ها تحت پوشش مراكزي قرار بگيرند و در آنجا نگهداري و مراقبت شده و آموزشهاي لازم به آنها تعليم داده شود <br />اين مراكز بايستي يا از طرف دولت و يا به طور خصوصي از طرف كساني كه سرمايه كافي براي اينكار در اختيار دارند تاسيس شود <br />تا جايي كه من اطلاع دارم در تهران مراكزي به اين منظور ايچاد شده كه اين كودكان در آنجا، به صورت نيمه وقت ( در طول روز ) ، نگهداري شده و آموزشهاي لازم به آنها تعليم داده ميشود… از كيفيت و نتيجهء كار اين مراكز اطلاع دقيقي ندارم ، ولي به هر حال يك قدم مثبت و با ارزشه و بايد از دست اندركاران و گردانندگان آن بي نهايت سپاسگزار بود … <br /> <br />چكاوك <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95403199?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-952724682003-06-03T23:12:00.000-07:002003-06-06T07:56:28.000-07:00لائوتزو: <br />کاسه ات را زیاده پرکنی، <br /> سر ریز خواهد شد. <br />چاقویت را مدام تیز کنی، <br />کند خواهد شد. <br />دنبال پول و امنیت باشی، <br />قلبت هیچگاه آرام نخواهد شد. <br />به رضایت مردم اهمیت دهی، <br />اسیرآنها خواهی شد. <br /> <br />کارت را انجام بده و بعد کنار بکش. <br />اینست، تنها راه بسوی آرامش. <br />بومرنگ(boomcolor@yahoo.com)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95272468?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-952455052003-06-03T10:33:00.000-07:002003-06-03T10:33:31.170-07:00<b>خودباورِي</b> <br /> <br />حالا که مدتیه بحث زنان تو وبلاگمون داغ شده من هم تصمیم گرفتم که مطلبي در این زمینه بنویسم تا یوقت خداي نکرده از قافله عقب نمونم <br />اول از همه اینکه منهم نظر بومرنگ رو در مورد مد شدن افکارو ایدولوژِ ها مثل مدل لباس و کفش و موِ سر کاملا قبول دارم <br />اینروزها یکي از همون مدها مد فمینیسمه بقول معروف هر کسي که از مادرش قهر کرده پا شده رفته فمینست شده اونهم از نوع دو آتشش و معمولا هم بدون اینکه حتي تعریف درستي از اون تو ذهنش داشته باشه <br />همه جا در مورد زن و حقوق پایمال شدش و ظلم و جفایي که بهش روا میشه زجه ها میزنن و نوحه ها میخونن و سینه ها میزنن <br />سخنراني پشت سخنراني مقاله پشت مقاله ولی آیا تاثیري هم داشته , آیا این فمینیستهاي عزیز و متعصب حتی یک لحظه هم به بافت سنتي جامعه نگاه کردن , آیا در مورد اکثریت زنان جامعه و نه اقلیت روشنفکر و تحصیلکرده تحقیقي کردن , آیا میدونن طرز فکر زنان جامعه ما چیه ؟ <br />فکر میکنم خیر <br />برام خیلي جالبه میخوام بدونم وقتي که اکثریت قریب به اتفاق زنان ما نتنها که از حقوقشون بی اطلاعند بلکه افکاري تو ذهنشونه که کاملا با اصول فمینیسم در تضاده چطور بعضیها ساده لوحانه در فکر تغییر و گرفتن حقوق زنانند <br />با نمونه عملیش خودم چند روز پیش مواجه شدم <br />بین همکاران تو شرکت بحثی پیش اومد در مورد مهریه و شیر بها و اینجور مزخرفات , طبق معمول هم همگي اعتقاد زیادی به بالا بودن مهریه داشتند و اون رو ارزش یه دختر میدونستند , از اونجایي که من در اینجور مواقع یاد نگرفتم که همرنگ جماعت بشم و چیزي نگم باهاش مخالفت کردم و بعد از آوردن یکسري دلایل قانع کننده تونستم راضیشون کنم که مهریه به هیچ وجه تضمین کننده بقاي زندگي مشترک نیست و زنان اگر واقعا احتیاج دارن که تضمینی براي آیندشون داشته باشند بهتره که بجای مهریه بالا از همسرشون حق طلاق بخوان <br />چشمتون روز بد نبینه با گفتن این حرف هگي عین قوم مغول بهم حمله کردند و شروع کردن به آسمون ریسمون بافتن و اهم حرفشون هم این بود که زنها عقلشون از مردها کمتره و لیاقت داشتن حق طلاق رو ندارن و باید قبول کرد که زن اصولا لازم داره که تحت سلطه یک مرد باشه وگرنه نمیتونه زندگیش رو بچرخونه <br />جالب این جاست که این حرف از طرف کساني گفته میشه که تحصیلات دانشگاهي دارند و میشه گفت از قشر متمدن و امروزین وای به هال توده مردم <br />بنظر من عاقلانه ترین راه اینکه کساني که واقعا دغدغه حل مشکلات زنان رو دارن بجای اینکه الکی جبهه بندط کنن و سر و صدا راه بندازن و تو بلند گو نوحه وامصیبتها سر بدن تلاششون رو درجهت آگاه کردن زنان بکار ببرند <br />در راه بالا برن سطح شعور و بیش و خودباوری زنان و شناسوندن حقوق انسانیشون , این راه بطور قطع بهتر جواب خواهد داد <br /> <br /><a href="http://shirinkm.blogspot.com"><b>شیرین</b></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95245505?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-951916032003-06-02T07:15:00.000-07:002003-06-02T08:19:17.000-07:00 <br /> <br />چند روزه كه تو وبلاگ ما هم، مسئلهء زن مطرح ميشه… نكتهء مهمي كه دوست عزيزمان بومرنگ به آن اشاره كرد اين بود كه خب … حالا راه حل چيست و چه بايد كرد؟ <br /> چند وقت پيش جايي بودم، خانمي اونجا بود ك سر تا پا مشكي پوشيد بود اين مشكي پوشيدنش يكهو توجهمو جلب كرد. بعد يادم افتاد ك برادرهمسرش فوت كرده و هنوز چهل روز هم از فوتش نگذشته بود، ولي جالب اينجا بود ك وقتي چشمم به همسر اين خانم افتاد، ديدم با اينكه او برادرش رو از دست داده مشكي نپوشيده .مسلما هيچ فشاري از جانب همسر اين خانم در انتخاب رنگ لباس نبوده و اين زن __وشايد همهء زنان جامعهء ما __ به اختيار خودش سر تا پا سياه پوشيده بود .ميدونين چرا؟ چون اين يك سنته… <br />دقت كردين در مجالس ختممون اين زنها هستند كه سر تا پا سياه مي پوشند ؟ ( البته من شنيده ام كه خانمهاي زرتشتي در مجالس ختم روسري سفيد بر سر ميكنند ) مردان نه رنگهاي شاد ، ولي رنگهايي مثل آبي، سرمه اي، كرم، قهوه اي و… ميپوشند .چرا؟ چون جامعه و افكار عمومي از اونها انتظار سر تا پا سياه پوشيدنو نداره، ولي از زنها اين انتظار هست ، چون جامعه و افكار عمومي، خود، تحت تاثير اين سنتهاست … بگذريم… <br /> هدفم اينجا مقايسهء زن و مرد در اين مورد بخصوص نيست هدفم طرح مسئلهء سنته… <br />… مسئلهء سنت و آنچه كه من اينجا مي خواهم در موردش حرف بزنم همهء سنتهاي ما نيست، چون سنت هر جامعه باز گو كنندهء بخشي از تاريخ و فرهنگ آن جامعه است سنتهايي كه مورد نظرمنه، سنتهاييست كه مثل يك قالبه و ما به جاي رشد آزاد و حركت خلاق وارد اون قالب ميشيم و به جاي اينكه خودمون باشيم تبديل به اون قالب ميشيم… <br />سفرهءهفت سين يك سنته و خيلي هم زيباست، ولي يك قالب نيست ، پيشينهء فرهنگي ، تاريخي و اسطوره اي جامعهء ما رو نشون ميده، ولي جلوي رشد و حركت آزاد و خلاق ما رو نميگيره… اما ازدواج اجباري دختر عمو و پسر عمو بر خلاف ميلشون با اينكه بيانگر بخشي از تاريخ و فرهنگ ماست، نه يك سنت و حتي نه يك قالب، بلكه يك فاجعه است و ميبينيم كه در فيلم زيباي عروس آتش ، دختر عمو در نهايت همآغوشي با آتش را به جاي همآغوشي با پسر عموي خود برمي گزيند !!! <br />اين تنها يك نمونه از موارد ظلم به زن به دليل سنتهاي فاجعه آميزي است ك هنوز هم در بسياري از نقاط كشور ما در جريانه و شايد هر از گاهي تنها نمونهء كوچكي به گوش ما برسه … ( شايد بخشي از بالا بودن آمار خودسوزي در بين زنان ايلام به دليل وجود قالبهايي از همين نوع باشه ) !!! <br />به هر حال يكي از راه هايي ك من براي نجات زن از ظلم وستمي كه در حقش ميشه ميدونم، شناخت، بررسي و در نهايت مقاومت و مبارزه با قالبهايي است كه جلوي رشد آزاد، خلاق و سالم او را ميگيرد. هدف از اين كار برابر شدن با مرد و رسيدن بهٍ جايگاهي ك او دارد نيست، بلكه هدف، ساخته شدن زن و بالفل كردن تمامي استعدادهاي بالقوه اي است ك در درون خود او و منحصرا مال خود اوست …. … اين شناخت، بررسي، مقاومت و مبارزه در برابر سنتهاي مخرب و ويرانگر، نه فقط براي نجات زن وساخته شدن او، كه براي نجات و ساخته شدن هر انساني و هر جامعه اي است … <br /> <br />چكاوك <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95191603?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-951561042003-06-01T09:17:00.000-07:002003-06-01T09:17:33.216-07:00<b>چه بايد کرد؟</b> <br /> بچه ها خـيلي معصوم و پاكن. گاهي اوقات با نگاهشون يه دنيا باهات حرف مي زنن. اگه فكر كني اونا خيلي چيزا رو نمي فهمن سخت در اشتباهي ، خيلي وقتا با اونا عين يه آدم بزرگ حرف بزن و ببين چي جواب ميدن !!. بچه ها همشون اولش يه لوح پاكن اما چه جوري اين لوح هاي پاك يواش يواش كدر ميشن؟ آيا تربيت ، رفتار ، گفتار و عملكرد نادرست و غلط خود ما نيست كه لطافت ، صداقت ، پاكي و همه خوبيهاشونو ازشون دور ميكنه؟؟؟ ، يا نه شايدم اصلا از بچگي نهال بعضي ها كج در مياد؟...ايني كه گفتم يكي از دغدغه هامه اما موضوع اصلي كه خيلي بيشتر دردم مياره اينه .... <br /> چه شبهاي سردي كه نزديك نيمه شب توي ماشين گرم و نرم به سمت خانه مي رفتم و سر چهار راه ها اون كوچولو ها ، اون معصوم ها يي كه حتي قدشون به شيشه ماشين هم نمي رسيد ، ازم تقاضاي كمك يا معمولا خريد يه بسته آدامس يا چند شاخه گل مي كردن ، اون وقت من براي اينكه از ناراحتي درونم يه مقداري كم كنم و دلم شايد كمتر بسوزه ، شيشه ماشينو كمي پايين ميكشيدم تا يه وقت زياد سردم نشه و .... <br /> درست همين يه مدت پيش يكي از اونا دنبالم راه افتاده بود و هي ازم مي خواست تا ازش سيخ كباب بخرم ، من عجله داشتم ،و تو ذهنم داشتم كلي حساب كتاب مي كردم ، اون دختر بچه 60 سانتي يه 200 متري با من اومد بعد كه ديد محلي بهش نميذارم با همون زبون بچگي بهم گفت ايشاالله بميري ، ايشا الله پات بشكنه !!!! <br /> واي خدا اون بچه به اون كوچيكي چه كينه اي داشت..... <br />مي دو ني دردم چيه ؟ حرفمو مي فهمي ؟ يا تو هم ميگي مگه ما علت وجود اين بچه هاي بي پناهيم. آره شايد راست ميگي ولي حالا كه اونا هستن چی؟، حالا كه هر روز مي بينيمشون، مگه نه اينكه ما معتقديم بني آدم اعضاي يك پيكرند؟؟ شايد باز ميگي وظيفه ما نيست كه ، دولت يا مثلا سازمان بهزيستي بايد بفكر حل اين مشكلات باشه ...(اينو نگو كه خيلي دردم بيشتر ميشه) بابا اين طفلکيا خودشون دلشون لك زده واسه همون شكلاتي كه به منو تو مي فروشن. بنظرت آيا اونا هم اشي مشي دريايي مي خورن ؟!!!! (همون كه تبليغش دل هر بچه اي رو آب مي اندازه) از همه اينا مهمتر آيا كانون گرم خانواده، امنيت ، آرامش ، يه خواب راحت رو حس كردن؟؟آيا شبا براي اونا كسي لالايي ميگه تا راحت بخوابن؟ كسي نوازششون ميكنه تا از تاريکی نترسن؟؟ واي برای اينکه دل من و تو بدرد بياد اونا رو پا برهنه ميكنن و مجبورشون مي كنن تو خيابونهای سرد يا سوزان با پاهاي كوچولوشون راه برن.... آخه آدم چه جوري چشماشو ببنده و نبينه كه چی داره به سر اين طفل معصوما مياد، اونا اين جوري با اين همه سختی و فلاکت بزرگ ميشن بارها با مرگ روبرو ميشن و آدمای بدو پليد با سوء استفاده از اونا لوح پاكشون رو تيره و تيره تر می کنن....درسته بيشتر اونا سر راهي ان و هيچ کسی رو هم <br />ندارن ولي گناه اونا چيه ؟ <br />من واقعا پر از دردم , نمی دونم چه کار بايد کرد ؟ ولی اينو خوب می دونم که با یه آدامس خريدن, پول دادن و حتی لحظه ای با اونا حرف زدن و دست نوازش به سرشون کشيدن درد اون بچه ها دوا نمی شه.... <br />اما من امروز صمِيمانه دست سبزتان را می فشارم و منتظر نظرات شما هستم... <br />چه بايد کرد؟؟ <br /><i><b>سپيدار</b></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95156104?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-951301972003-05-31T13:30:00.000-07:002003-05-31T13:30:54.013-07:00فكر مي‌كنم اين وبلاگ ديزلي ما در حال راه افتادن است بگي نگي خبر هايي شده! <br />از ناصر خان و گلناز بانو ممنونم كه تلاش كردند از نگاه خودشان نوشته‌ام را نقد كنند. عالي بود! خوشم آمد كلي !. <br />از اينكه حرفي بزنم و ادعايي كنم و كسي بگويد نه! جانم كج رفتي و اساسا چرت و پرت گفتي ، كلي حال مي‌كنم. <br />باز ناصر خان كلي مراعات حال ما را كرد و يكي به نعل و يكي به ميخ رد شد ولي گلناز بانو دمش گرم سنگ تمام گذاشت پرو بال ما را چيد . تا ما باشيم با جنبش جهاني زنان در نيفتيم . ما كه باشيم با خانم‌ها در بيفتيم. <br />در نسل قديم خيلي‌ها به زن ذليلي معروف بودند (پدر بزرگم هميشه مي‌گويد مردي نديدم كه از زنش نترسد!) اين نسل كه قربانش بروم همه زن شهيدند .گاهي از خنده روده‌بر مي‌شوم وقتي مي‌بينم بعضي آقايون در جنبش زنان از خانم‌ها جلوترند.دفاع از حق عالي است اما به شرطي كه ناحق را لمس كرده باشي و فهميده باشي و مهمتر اينكه حق را اول در رفتار خودت پياده كرده باشي نه اينكه جو زده شوي و يا براي خوش آمدن ديگران همرنگ جماعت شوي. بگذريم. اينها اصلا ربطي به اصل صحبت من ندارد.. <br />اگر امروز مي‌بينيم بشر نسبت به ده‌هاي پيشين زندگي خود رشد كرده و به طور نسبي از بدبختي‌ها، ظلم‌ها و جهالت‌هايي كه دست به گريبانش بوده فاصله گرفته نبايد فراموش كنيم كه ما و اجداد ما ، ديگران و اجداد آنها سهم چنداني در آن نداشته‌اند.حركت‌هاي بزرگ و انساني هميشه مرهون خدمات انسان‌هاي معدودي است كه عشق و علاقه‌اشان دانستن و يا خدمت به انسان‌ها بوده است . همين. <br />روزهايي كه اجداد ما مثل امروز من و تو براي ارضاي خودخواهي‌اشان و خواست‌هاي بي ارزششان به جان هم مي‌افتادند عده‌اي به دنبال يافتن راه حلي بودند كه ما از اين بدبختي‌ها نجات پيدا كنيم. <br />افكار جديد چه آنهايي كه گره از كار باز مي‌كند و چه آنهايي كه انحطاط آور است عموما از سوي عده معدودي خلق مي‌شوند.بقيه آدمها يا مصرف كننده‌اند و يا بازارياب افكار اين عده معدود. <br />اكثريت ما كه ادعايمان گوش فلك را كر كرده مصرف كننده فكر ديگرانيم.روشنفكران ما هم كه خيلي احساس مي‌كنندمي‌فهمند اغلب بازاريابند و به دنبال مصرف كننده هاي خوبي مثل ما مي‌گردند <br />اما پرسش. جايگاه ما كجا بايد باشد. ما چه كرده‌ايم؟ من و تو <br />گلناز جان كه اينقدر خوب مرثيه مي‌خواند و دلش به حال مظلومان كباب است به جاي ذكر مصيبت و تعزيه خواني بگويد چه بايد كرد.اينقدر بي‌رحم نيستم كه بپرسم خود چه كرده‌اي اما مي‌پرسم چه بايد كرد؟ <br />فكر مي‌كنيد چه كسي با ظلم‌هايي كه بر انسان‌ها مي‌رود موافق است؟ آنكه موافق است خودش مظلوم است چون گرفتار جهل است.اما آزادي‌خواهان و طرفداران هر جنبشي در هر حوزه‌اي به جاي تعزيه‌خواني بفرمايند راه حل‌ها چيست. <br />نشان دهند تا ببينيم به جاي درست كردن ابروها چشمها كور نخواهند شد؟ <br />بومرنگ <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95130197?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-950688092003-05-29T23:03:00.000-07:002003-05-29T23:04:58.000-07:00<b>با نام او</b> <br />مطلبي كه درباره مد پرستي دوستمان بومرنگ نوشته بود به نكته مهمي اشاره داشت. ليكن با تشكر از ايشان ميخواستم نگاهي ديگر به اين مساله داشته باشم. <br />مد پرستي در ذات خود تقليد و شخص مقلد را به ذهن مي آورد. زيرا كسي كه اهل تقليد است براي او تعيين و انتخاب مي كنند و در نتيجه مد زده مي شود و منطبق با مد ميپوشد، ميگويد و حتي مي انديشد. اما كسي كه از اهالي تحقيق باشد در برابر هر پديده جديدي از هر جنس كه باشد خود مي انديشد و تصميم ميگيرد و انتخاب ميكند و بدين ترتيب ممكن است گاهي آنچه به اصطلاح مد است را بپسندد يا نپسندد. <br />اما مقوله ديگري به عنوان شكل غالب و انديشه يا گفتمان غالب نيز وجود دارد كه شايد با مد بتوان آنرا متفاوت دانست. مد بسيار زودگذر و تغيير پذير است و حباب وار ميآيد و اغلب ريشه نظري و اثباتي ندارد و تنها ريشه سلبي دارد يعني اين است تا آن نباشد. <br />اما شكل و انديشه و گفتمان غالب (چه درست و چه غلط) بيشتر از يك نياز و شرايط زماني و مكاني نشات ميگيرد و طراحان و بعضي پيروان آن در بسياري مواقع صادقانه آنرا به عنوان نياز و راه حل شرايط موجود در مي يابند و آنرا اشاعه و يا از آن پيروي مي كنند و البته كه در اين ميان ممكن است بسياري نيز جو زده و مد پرستانه با آن همراه گردند بدون آنكه محتواي آن و دلايل وجود و طرح آنرا بدانند. مثلا گفتمان انقلابي سالهاي قبل و يا گفتمان اصلاحي سالهاي اخير كه گفتمان غالب بوده اند، هر كدام ناشي از يك ضرورت و راه حل بوده اند ليكن بسياري هر يك را بعنوان مد جديد فكري و در بسياري مواقع موذيانه انتخاب كرده اند و اتفاقا اينان بيشترين انحراف را در آن انديشه ايجاد مي كنند. مثالي ديگر از شكل هاي غالب ميتوان به انواع پوشش سالهاي قبل از انقلاب و سالهاي اخير اشاره كرد كه در هر يك نشاني از اعتراض و لازمه عكس العملي نوع برخورد حكومت با پوشش در هر يك از دوران بود و البته در هر دو شرايط نيز عده اي تنها مد پرستانه به شكلي درآمده اند. <br />من يكي از نشانه هاي آشكار اين مد زدگي و تشخيص و تمييز آن از انتخاب آگاهانه را در نحوه برخورد مدپرستان با شكل ها و انديشه هاي ديگر مي دانم. كساني كه وقتي طرفدار يك نوع مكتب و يا شكل ميشوند، مكاتب و شكل هاي ديگر(و پيشين) را بدون نقد و بررسي مزايا و معايب تنها به نفي و تمسخر آنها مي پردازند .و جالب آن است كه اين افراد را روزي ديگر در نفي شكل و يا انديشه امروزشان مي بينيم. <br />اما كسي كه آگاهانه شكل يا انديشه اي را برگزيده در مواجه با شرايط و انديشه اي جديد با ارزيابي و شناخت از آن راه خود را انتخاب يا نصحيح مي كند. <br />پس يقينا تفاوت ماهوي بين مد زده و انتخاب كننده آگاه يك شكل يا انديشه وجود دارد و در هر دو گروه افرادي را مي توان جاي داد و البته متاسفانه در گروه مد زدگان شمارش بيشتر است. <br />ناصر <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95068809?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-950374452003-05-29T08:38:00.000-07:002003-05-29T08:38:40.753-07:00بومرنگ ( راستش من هنوز نمي دونم اسم مستعار كدوم يك از بچه ها بومرنگه !) در نوشته اش توضيحي در مورد ايدئولوژي پذيري مردم ايران در دوران مختلف و بيشتر در صد سال اخير ارئه داد كه اين نوشته ي من نه در پاسخ ، بلكه صرفا عقيده ام راجع به اين قضيه است . اميدوارم ديگر اعضاي فعال !!! جلسه هم دست به كيبورد شده و نظر خودشون رو بنويسند . <br />من در اين نوشته چند واقعيت رو در نظر گرفتم . <br />اول اينكه هميشه ، عوام و يا توده ي مردم در برابر هر انديشه ي نوين از خود واكنش منفي نشان مي دهند بدون اينكه دقيقا به كنه انديشه پي ببرند . در نظر بگيريد واكنش اعراب جاهليت نسبت به گفته هاي محمد پيامبر و يا واكنش ايرانيان نسبت به موج هاي نو پاي بولشويكي . من عمال قدرت و حكام مستبد را نيز در تحريك و جهت دادن به اين واكنش ها بي تقصير نمي بينم . <br />دوم اينكه ، بر خلاف بومرنگ كه ايدئولوژي پذيري مردم را فقط پيروي از مد و چيزي در حد پيروي از مانكن ها و هنرپيشه ها مي بيند ، من هر بينش و جهان بيني را محصول دوران خود و معلول حوادث و شرايط آن دوران مي دانم . مثلا تا آنجا كه من مي دانم ، شيعه و شيعه گري به عنوان فرقه اي مترقي و انقلابي در دوران خلفاي راشدين و در راستاي مقابله با فساد و اختناق آن دوران شكل گرفت . رگه هاي آيين زرتشت به خوبي در ميان آموزه هاي شيعه مشخص است . <br />ويا انواع گرايش ها چپي ، ماركسيستي ـ مائوئيستي و مبارزات چريكي و ...كه در ميانه ي قرن 20 در جهان فراگير شد و دامنه اش به ايران ما هم رسيد در مقابله با امپرياليسم قدرتمند امريكا واستعمار انگليس و مبارزه با نظام هاي فئودالي در كشور هاي عقب مانده اي مثل ايران و روسيه و .. و قوانين سرمايه داري حاكم بر محيط هاي كار بعد از انقلاب صنعتي پايه گذاري شد . <br />من روحيه ي دين ستيزي نسل جوان را نه پيروي از چيزي كه بومرنگ آن را مد ناميد ، بلكه معلول استبداد ديني 25 ساله ي حاكم بر كشور و منش حكام ستمگري كه با نام و در لباس دين روزگار را بر خلق تنگ كرده اند مي دانم . همانها كه بعد از نماز شب در اوين كابل مي زنند و با وضو به دختران مجاهد تجاوز مي كنند و با نام حسين دانشجو كتك مي زنند . <br />من انديشه هاي فمنيستي را كه در واقع پايه هاي آن در دوره ي مشروطه پي ريزي شد ( رجوع شود به كتاب انجمن هاي نيمه سري زنان در نهضت مشروطه ، نوشته ي رانت آفاري ) حاصل قرن ها ستم جنسي نسبت به زنان و دختران اين سرزمين و ناديده گرفتن آنها مي دانم . جنبش زنان ايران فريادي ست كه از اندروني هاي تاريك و آشپزخانه اي بخار آلود و راه پله هاي شلوغ و تنگ دادگاه هاي خانواده به گوش مي رسد . <br />در آخر اينكه به عقيده ي من ، جريان هاي فكري را پيروي كوركورانه و گوسفند وار از مد ناميدن ، توهيني ست به شعور ملتي كه هميشه براي نجات از وضع اسفبار خود سر به ديواره ها مي كوبند و درپي باريكه هاي روشنايي و از پس پنجره هاي كاغذي به دنبال انديشه هاي مدرن و جهاني مي گردند . <br /> <br /><a href="http://golnaz1982.blogspot.com">گلناز </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-95037445?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-949028332003-05-26T10:11:00.000-07:002003-05-26T10:11:27.533-07:00باورش سخت است ولی واقعیت دارد همه مد پرستیم.مد لباس مد کفش مد مو... مد فکر ،اندیشه و مکتب ... <br />هرکدام در ردیفی یک جور مد روز و زمانه است و فرق چندانی با هم ندارند.بیچاره این نسل که متهم است چرا اینجوری لباس می پوشد چرا اونجوری ریش می تراشد و چرا اعتقاداتش یک جور دیگر است و چرا ... <br />تقریبا همه کسانی که این نسل را به مد پرستی و دمدمی مزاجی و بی ریشگی متهم می کنند وضع خودشان بهتر نبوده و نیست. <br />هر چیزی در یک دوره ای رسم می شود و همه برای اینکه نشان دهند مترقی اند و کلی باکلاسند خودشان را به آن فرم در می آورند و اگر کسی خلاف آن فرم عمل کند بی کلاس ، عقب افتاده و نفهم است . <br />مثلا یک دوره تب دینداری همه را می گیرد . برای انواع و اقسام دینداری سرودست می شکنند . یکی می شود طرفدار دین سنتی ، پا منبری و آخوند پرست و یکی دیگر طرفدار دین انقلابی_سیاسی ایدئولوژیکو پویا. <br />در همین دوران یک دفعه تب انقلابیگری همه را مجنون کرد. یا باید کمونیست می بودی تا مکتبت انقلاب را توجیه کند یا دیندار ایدئولوژیک تا بتوانی دین را چنان بر سر مخالفانت بکوبی که مغزشان بیرون بریزد. <br />دوره که می گذرد آرام آرام تاریخ انقضای مصرف اینها فرا می رسد و به اصطلاح دمده می شود. <br />مدهای امروز دموکراسی ، دین ستیزی و فمینیسم است (برخی از مدها) اینها امروز نشانه رشد یافتگی و ترقی است . همان انقلابیون دیروز امروز به اصطلاح دموکرات شده اند ، مرد سالاران آن دوره فمینیستهای امروزند و دین داران دیروز دین ستیزان امروز . چرا چون زمانه اینطور مد کرده. اگر لازم باشد و شرایط خاصی پیش بیاید می شود باز هم انقلابی بود ،دین را باز علم کرد و زنان را به اسارت گرفت .تا مد روز چه باشد. <br />فمینیست بودن ، دین ستیز بودن و دموکرات بودن امروز عموما همانقدر بی ریشه است که مرد سالاری ، دین گرایی و انقلابی بودن دو یا سه دهه پیش. <br />مد پرستی همگانی است مرض نسل قدیم، مرض نسل جدید، مرض همه نسلها. <br />زمانه تغییر می کند ولی آدمها تغییر نمی کنند. <br />بومرنگ <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94902833?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-948289172003-05-24T08:18:00.000-07:002003-05-24T08:18:27.496-07:00 <br /> <br /> <br />جمعه به جمعه شروع به کار کرده است.مثل هر کار گروهی اول سخت پیش می روِِِِد اما آرام آرام شکل خود را پیدا می کند. <br />کار جمعی برای مردم ما خیلی سخت است.کار جمعی تحمل و مدارا می خواهد.نادیده گرفتن بسیاری از سلایق و عقاید شخصی برای پیشبرد هدف ،یکی از ارکان فعالیت جمعی است .آدمها هرچه بیشتر به هدف فکر می کنند و کمتر به منویات فردی وقع می گذارند بهره وری در کار بیشتر می شود. <br />در اینجا ،یعنی ایران،معمولا هزینه کارجمعی از سود آن بیشتر است و همین آدمها رابه کار فردی سوق می دهد. <br />روح جمعی داشتن و با جماعتی کار کردن مرتبه ای از رشد انسانی است زیرا منیت ها تا جای که می شود نادیده انگاشته می شود. <br />جمعه به جمعه تلاش دیگری است از یک کار جمعی.جمعی که در آن آراء گوناگون وجود دارد و زیبایی آن به همین تنوع است.اگر موفق شدیم و باقی ماندیم اول خود سود برده ایم زیرا توانستیم به یک سطحی از رشد انسانی برسیم ، توانستیم هم را تحمل کنیم، <br />اگر نماندیم اتفاقی نخواهد افتاد فقط به خیل کسانی می پیوندیم که از کار جمعی سرخورده اند و فقط برای خودشان کار می کنند. <br />هیچ کدام از اینها بد نیست اما یک پله صعود به مرتبه ای پیشرفته تر بهتر است <br />باشد تا ببینیم <br />بومرنگ <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94828917?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-945825222003-05-19T07:46:00.000-07:002003-05-19T08:01:55.000-07:00بالاخره نتونستم بفهمم كه دنياي ما مردانه است يا زنانه ، و يا اينكه هيچكدوم وهمهء اينها حساسيتهاي عده اي و بخصوص خانمهاست. <br />چند روز پيش مطلبي ميخوندم در يك كتاب آكادميك مربوط به تدريس زبان انگليسي . <br />مؤلف در زيرنويس توضيحي داده بود واز خواننده ها عذر خواهي كرده بود كه به جاي استفاده از هر دو ضمير مذكر و مؤنث به صورتs/he يا his/her و… ازيك نوع آن ( نوع مذكر) he,his,… استفاده شده. او در توضيح و توجيه اين مطلب گفته بود كه به جاي در نظر گرفتن ديدگاه فلسفي اين موضوع ، جنبهء ديگر آن يعني ساده كردن مطلب براي خواننده در نظر گرفته شده . <br />اين توجيه البته در جاي خودش منطقي و قابل قبوله، ولي آنچه كه ذهن من را به خودش مشغول كرد اين بود كه خب، چرا به جاي همهء ضماير مذكر، از نوع مؤنث آنها يعني she,her,… استفاده نشده ؟ و اصلا چرا مؤلف نگفته كه ما از هر دوي اين ضماير استفاده ميكنيم ، گاهي از اين و گاهي از اون ؟ اين انتخاب واقعا به چي و به كجا بر ميگرده و ريشهء اون از كجاست؟ من واقعا نميدونم زماني كه مؤلفين اين كتاب و كتابهاي مشابه اون دور هم جمع ميشن و تصميم به تاليف چنين كتابهايي ميگيرن ، اگريك نفر پيشنهاد به كار بردن ضماير مؤنث را به جاي ضماير مذكر بده ، چقدر مورد پذيرش قرار ميگيره و واقعا از سوي چه نهادي بايد تاييد بشه. <br />نمونهء مشابه اين مورد در دستور زبان فرانسه هم هست و كساني كه آشنايي به اين زبان دارند مي دونن كه ضمير جمع مذكر ils و ضمير جمع مؤنث elles است و اونچه كه جالبه اينه كه اگر در جمهي صد نفر مؤنث و تنها يك نفر مذكر باشه، به خاطر اون يك مذكر، ضمير جمع مذكر يعني ils به كار برده ميشه ! <br />بگذريم … اينها به خودي خود مسئله نيست و مذكر و مؤنث بودن ضماير و… در يادگيري و كاربرد زبان هيچ مشكلي ايجاد نكرده و با همين قوانين ساليان ساله كه چه زن و چه مرد، زبان مياموزند و آنرا در زندگي خود به كار ميبرند … <br />غرض از مطرح كردن اين بحث در اينجا اون نگاه و تفكر مردانه ايست كه پشت سر اين مسئله قرار گرفته و اثرش رو نه تنها بر زبان به عنوان يكي از اركان فرهنگ، كه بر خيلي چيزهاي ديگه در اون فرهنگ گذاشته <br />پس مسئلهء مردانه و زنانه بودن دنياي ما يك حساسيت از جانب زنان و گاهي هم مردان نيست، بلكه يك واقعيته . وموضوعي كه من عنوان و مطرح كردم شايد بشه گفت كه يكي از ساده ترين و بي آزار ترين نمونه هاي اين واقعيته … <br /> <br />چكاوك <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94582522?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-944890152003-05-16T23:36:00.000-07:002003-05-17T12:49:46.000-07:00خانه ... <br />خانواده ... <br />سقف ..... <br />زندگي مشترك ..... <br /> <br />نمي دونم چرا اسم خونه و خونواده مياد نا خود آگاه ياد شعري از يكي از دوستانم مي افتم : <br /> <br />خانه يعني رهايي از رهزن <br />خانه يعني اميد برگشتن <br /> <br />خانه يعني تبسم يك مرد <br />خانه يعني ترحم يك زن <br /> <br />خانه جايي كه عشق مي كشدم <br />بند بر پا ، كمند بر گردن <br />....... <br /> <br /> <br />نمي دونم در جمعه به جمعه ي اين هفته بالاخره به تعريف مشخصي از خانواده رسيديم يا نه .( خانواده = زن + مرد يا خانواده = زن + مرد + كودك يا خانواده = زن + كودك يا ....) <br />متاسفانه خانواده اي كه در ذهن بيشتر ما به عنوان مامن و كانون عشق و... شناخته شده ،طبق آمار جهاني به عنوان دومين كانون سركوب و خشونت ( بعد از پليس ) شناخته مي شود . فقط كافيست نگاهي يه اخبار همسر كشي ، كودك آزاري و خودسوزي در صفحات حوادث روزنامه ها بيندازيد . متاسفانه تا كنون تحقيق جامعي در باره ي علل و عوامل رواني و تربيتي خشونت خانگي صورت نگرفته و بن بست هاي قانوني راه را براي ادامه ي هر تحقيق اساسي اي سد كرده . ولي آنچه كه از شواهد به دست مي رسد اين است كه ريشه ي اعمال خشونت عليه زن و كودك را بايد در كودكي هر شخص جستجو كرد . مرداني كه در بزرگسالي همسر و فرزند خود را مورد توهين و ضرب وشتم قرار مي دهند همانهايي هستند كه در كودكي شاهد كتك خوردن و تحقير شدن مادر خود توسط پدر بوده اند . يكي از دلايل قتل شوهرنيز همين ظلم و جور و خشونتي است كه از جانب شوهر به زن اعمال مي شود و متاسفانه با قتل وي دور تازه خشونت آغاز مي شود ، اعدام زن و... . <br />شايد اگر قوانين جاري جامعه تا اين حد زن ستيزانه و مردسالارانه نبود راهي براي تظلم و دادخواهي و در پي آن جلو گيري از برخورد هاي خشونت آميز وجود داشت اما از بخت بد زن ايراني اسير ساختار هاي قانوني ، سنتي ، ديني و سياسي است كه دور زدن آنهاغير ممكن و در صورت امكان هزينه ي سنگيني برايش به همراه دارد . <br />مرداني كه در ايران بر همسران خود خشونت روا مي دارند ، تحت تاثير صبوري زنها و قوانين خشونت بار مدني ، در بيشتر موارد جري تر شده و بر اين باور مي رسند كه شايد رفتار توهين آميز حق بي چون و چرايي است كه به آنها تفويض شده تا در مقام رئيس خانواده براي سركوب و كنترل ديگر اعضا استفاده كنند . <br />براي ريشه كني خشونت خانگي بايد قدمهاي اساسي تري برداشت تا شايد بتوان خانواده اين هسته و كانون آرامش و عشق و امنيت را نجات داد و اين انتظار جامعه از تمام فعالين و مدافعين حقوق زنان است . <br /> <br />....... <br /> خانه آنجاست كه ندارد خاك <br />وحشت سيل خانمان بركن <br /> <br />خانه يعني دو گل به يك شاخه <br />بهترين دوست ، بهترين مامن <br /> <br />خانه ي من گلي ست در باران <br />دور از آوار آدم و آهن <br /> <br />خانه ي من حباب رنگيني ست <br />زير باران سربي سوزن <br /> <br />در سكوت شبي كه مي رقصد <br />روح يك عشق در دو پيراهن <br /> <br />خلوت ساحلي كه بنشيند <br />سايه ي تو كنار سايه ي من <br />(شعر از محمد سعيد ميرزايي) <br /> <br /><a href="http://golnaz1982.blogspot.com">گلناز</a> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94489015?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-944597452003-05-16T10:22:00.000-07:002003-05-16T10:39:43.000-07:00 <br /> <br />آري توان كه رهرو دريا كنار بود <br />آنگه به ساليان <br />بيرون ز ورطه هاي همه مرگبار ماند <br />اما نميتوان <br />بي غرقگي در آب <br />دريا شناس گشت و گهر از صدف ربود <br />سياوش كسرايي<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94459745?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-944374272003-05-16T00:49:00.000-07:002003-05-16T10:46:40.000-07:00<b>بازم جمعه به جمعه</b> <br /> <br /> <br />امروز جمعه است و روز تعطيل و ما قراره عِِِين حسني بريم مکتب , کيف و کتابهامون رو هم آماده کرديم و کفش نو هامون رو واکس زديم و گذاشتيم پشت در و با يک مغز پر( البته مغر من يکي که پر فکرهاي جور واجوره از انواع اقسام حقوق گرفته مثل حقوق اجتماعي و حقوق زنان و حقوق بشر و اضافه حقوق سال جديد حق مسکن و حق عائله مندي و اولاد که شکر خدا تقريبا از همه اش هم محرميم , تا يک مشت افکار در هم و برهم روز مره ) آماده استقبال از يک جمعه ديگه ايم <br />آقا از من به شما نصيحت که جمعه به جمعه اين هفته رو از دست نديد که داغه داغه اونقدر داغ که بوي سوخته اون رو از همين الان دارم حس ميکنم <br />خلاصه کلام اينکه جمعه به جمعه اين هفته در مورد زنانه و بحث در مورد حقوق زنان هم هميشه بحث جالبيه مخصوصا اينکه در هفته هاي اخير جمعيت خانمهاي جمعه به جمعه تونستند طي عملياتي زيرکانه گوي سبقت رو از اقايون در زمينه مطلب نويسي تو وبلاگ بربايند و در واقع يکنوع سنت شکني کنند <br />پس در جمعه به جمعه منتظر نظرات و پیشنهادات شما هم هستيم <br /> <br /><b><a href="http://shirinkm.blogspot.com">شیرین</a></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94437427?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-944001202003-05-15T10:21:00.000-07:002003-05-15T11:24:23.000-07:00 <br /> <br />بودن ار بايد <br /> <br />من بر آن هستم كه چون خورشيد بايد بود <br /> <br />ورنه كز اين سان نشايد بود <br /> <br />اين زمان مانم به خورشيدي كه ننمايد <br /> <br />گر بميرم خود نكاهد هيچ <br /> <br />گر بمانم هيچ نفزايد <br /> <br />شاعر : ناشناس <br /> <br /><b>چكاوك</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94400120?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-943742132003-05-14T23:05:00.000-07:002003-05-14T23:19:04.000-07:00<b>انتظار</b> <br /> <br />انسان امروز , انسان انتظارهای بی پایان است <br />گویی زندگی خود را هر روز صبح به روزی دیگر به تعویق می اندازد <br />آرزوهای او زنجیره پوچی است که تا بی پایان جهان ادامه می یابد و این است که به زندگی او معنا می دهد <br />برگرفته از مقدمه ای بر ویرایش سوم "در انتظار گودو" <br />نوشته ساموئل بکت <br /> <br /><b><a href="http://shirinkm.blogspot.com">شیرین</a></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94374213?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-943381722003-05-14T10:21:00.000-07:002003-05-14T20:55:59.000-07:00<b>فمینیسم</b> <br /> <br />براي بسياري كلمه ي فمينيسم هنوز معادل “ مرد ستيزي“ يا جنگ ميان جنسيت هاست و چشم اندازي از رقابت زنان و مردان را تداعي مي كند . شايد اين بدان علت باشد كه چون دايره ي انديشه ي فمينيسم بسيار گسترده است تمام افرادي را كه به نوعي براي رفع انواع تبعيض هاي جنسي از زنان مبارزه مي كنند در بر مي گيرد . از بانواني كه براي بدست آوردن سهم ديه ي مساوي با مرد يا حقوق برابر براي حضانت كودك ، لغو مجازات سنگسار ، رفع انواع شكنجه هاي خانگي ، جسمي ، روحي و جنسي اعمال شده بر زنان در كشور هاي آسايايي و افريقايي من جمله كشور خودمان تلاش مي كنند گرفته تا زنان غربي كه براي بدست آوردن ثبت قانوني ازدواج خود با همسر همجنسشان را در اروپا و امريكا دست به راهپيمايي مي زنند. <br />امروزه در تمام دنيا زنان خواستار حقوق حقه ي خود به منزله ي موجود انساني هستند و فمينيسم به مفهوم عصيان در برابر تمامي ساختار هاي قدرت ، قوانين و قطعنامه هايي كه زنان را سر سپرده ، فرو دست و جنس درجه ي دوم نگه ميدارند مي باشد و همچنين مورد سوال و چااش قرار دادن روابط ميان مردان (به عنوان يك گروه ) و زنان (به عنوان گروه ديگر). <br />فمينيسم به معني مورد ترديد قرار دادن تقسيم كار در جهان است كه مرد را مسئول حوزه ي عمومي ـ يعني كار ، ورزش ، دولت ـ قرار داده در حالي كه زنان با جان كندن و بيگاري در خانه تمامي فشار و بار زندگي خانواده را به دوش مي كشند .( فمينيسم ،مجموعه كتابهاي گام اول ، ترجمه ي زيبا جلالي) <br />جنبشهاي فمينيستي نزديك به حدود 3 الي 4 قرن است كه در غرب پا گرفته است و از نظر من آغاز خود را مديون مبارزات منسجم زنان سياهپوست كه در پي بدست آوردن حقوق مساوي با سفيد پوستان بودند و همچنين زنان انقلابي انقلاب فرانسه است . هر چند كه در پايان باز هم به آنان ظلم شد و خواسته هايشان فراموش گشت. <br />جرقه هاي جنبش فمينيستي (البته نه با اين نام) در ايران ، نزديك به يك قرن است كه زده شده است . زنان ايران بايد آگاهانه در كنار يكديگر عليه قوانين سنتي و عقب مانده ي جامعه فعاليت كنند كه اين تنها راه براي دستيابي به حقوق انساني است . <br /> <br /><a href="http://golnaz1982.blogspot.com">گلناز</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94338172?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-943374852003-05-14T10:05:00.000-07:002003-05-14T20:53:10.000-07:00<b>باز هم بحث شیرین زنان</b> <br /> <br /> <br />من همیشه فکر میکردم که ایران یک کشور مرد سالاره و تمام حقوق و قوانینش هم همینطور و کاری هم نمیشه کرد <br />ولی دیروز تو شرکت اتفاقی افتاد که یکمی بگی نگی این فکرم عوض شد <br />اون اتفاق هم جر و بحث و بگو مگوی زشتی بود که بین یکی از خانمهای واحد با سرپرت مردش اتفاق افتاد <br />قضیه از این قرار بود که خانمه برای انجام مصاحبه و به عنوان ماموریت کاری از طرف شرکت ما طی نامه ای به شرکت دیگه ای معرفی شده بود ولی متاسفانه سرپرستش توی نامه از عنوان مهندس صرفنظر کرده بود و به سرکار خانم ......... بسنده , در حالیکه در موارد مشابه که آقایون برای اینچنین ماموریتهایی فرستاده میشن امکان نداره که عنوان کاملشون ولو اینکه واقعا مهندس هم نباشند فراموش بشه , این خانم هم که سابقه طولانی کاری داره و تو کارش هم خیلی وارد و استاده از این موضوع ناراحت شد و خیلی آروم و منطقی قضیه رو با آقای سرپرست مطرح کرد ولی از اونجایی که اون شخص از تربیت و شعور کافی برخوردار نبود , حرف ایشون رو قبول نکرد و خیلی تند و زننده برخورد کرد , خانمه هم از حرفش کوتاه نیومد بازهم با کمال ادب و احترام از سرپرسته خواست که صداش رو بلند نکنه و آروم باشه ولی اون عین لاتهای چاله میدون هوار میکشید و دری وری میگفت <br />منظره فوق العاده زشتی بود اونهم تو یه شرکت به این باکلاسی , جدا از خانمها که همگی ناراحت شدند آقایون هم که شوکه شده بودند سعی کردن یجوری بیان وسط و قضیه رو در واقع ماست مالی کنن <br />جالب اینجاست که این آقای سرپرست که همیشه هم شکر خدا از فرهنگ پایین ایرانی ها نق نق میزنه و هوای رفتن اونور آب توسرشه و منتظردرست شدن مهاجرت کاناداشه ( که امیدوارم هرچه زودتر درست بشه و بره اونجا و از زن سالاری اونجا حالش حسابی جا بیاد و ما هم از دستش راحت بشیم ) بعد از این جریان خودش با کلی سر و صدا و به حالت قهر شرکت رو ترک کرد <br />بعد از رفتنش تا چند دقیقه سکوت مطلق شد , اکثر آقایون از شدت ناراحتی و شرمندگی سرشون رو انداخته بودن پایین و چند تا شون هم که پست بالاتری داشتن سعی میکردن که با حرفهاشون خانمهای برافروخته رو آروم کنن <br />اینقدر جو متشنج و بهم ریخته شد که آقای مدیر واحد مجبور شد یه جلسه اضطراری بگذاره و طی اون از همه خانمها عذر خواهی کنه و قول بده که با اون شخص برخورد لازم رو انجام بده <br />درسته که اونروز به ما توهین شد ولی خوب باعث شد که بفهمیم که چقدر نسبت به قبل فرهنگ جامعه مون بالا رفته شاید از این حرف خندتون بگیره و بگید برخورد اون آقا خودش نشون دهنده فرهنگ پایینه و منهم ضعف فرهنگی اون فرد رو قبول دارم ولی از طرف دیگه حرفها اون آقا مورد تایید هیچ مرد دیگه ای قرار نگرفت که هیچ باعث اعتراض و مخالفت اونها هم شد و این نشون میده که تساوی حقوق زن و مرد کم کم داره تو ایران جا می افته , فقط احتیاج به سعی و تالاش بیشتر خانمها داره <br /> <br /><a href="http://shirinkm.blogspot.com"><b>شیرین</b></a> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94337485?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-942177972003-05-12T11:46:00.000-07:002003-05-13T10:24:19.000-07:00 <br /> <br />با ترس و با ريش گرو گذاشتن <br />دموكراسي به دست نمي آيد <br />نه امروز <br />نه امسال <br />نه هيچ وقت خدا . <br />منم مثل هر باباي ديگه <br />حق دارم كه وايسم <br />رو دوتا پاهام و <br />صاحب يه تيكه زمين باشم . <br />ديگه ذله شدم از شنيدن اين حرف كه : <br />” هر چيزي بايد جريانشو طي كنه ، <br />فردا هم روز خداس “ <br />من نمي دونم بعد از مرگ <br />آزادي به چه دردم مي خوره ! <br />من نمي تونم شيكم امروزمو <br />با نون فردا پر كنم . <br />آزادي ، <br />بذر پر بركتيه <br />كه احتياج <br />كاشته تش <br />خب منم اينجا زندگي مي كنم . نه ؟ <br />منم محتاج آزادي ام ! <br />عينهو مث شما . <br />( ترجمه ي احمد شاملو ) <br /> <br /><a href="http://golnaz1982.blogspot.com"><b>گلناز </b></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94217797?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-941872762003-05-11T22:47:00.000-07:002003-05-12T11:02:26.000-07:00<b>با نام عدالت گستر</b> <br /><b>محروميت از کدامين حقوق اجتماعي؟</b> <br /> <br />بعد از گذشت دو سال از غائله دستگيري دسته جمعي اسفند 79، احکام فعالان ملي- مذهبي در شرايطي که همگي بر آن آگاه هستند اعلام گرديد. از نظر من هشدار و انذار به حکومتهاي مستبد مبني بر درس آموزی از سرنوشت مستبدان دور و نزديک کاري عبث است زيرا اگر آنها از يکديگر درس ميگرفتند تنها يک مستبد در دنيا ميآمد و بقيه از سرنوشت اولي درس عبرت ميگرفتند. ليکن خصوصيت مستبد عبرت نگرفتن است و هشدار و انذارش آزار خود دادن. <br />جداي از چون و چراها بر روي احکام سنگين ملي- مذهبي ها، حکم تکميلي محروميت از حقوق اجتماعي که فکر ميکنم از زمان محکوميت آقاي دکتر زيدآبادي مرسوم شده در کنار محکوميت هاي زندان طولاني پديده اي عجيب تر به نظر ميآيد. تبصره 1 از ماده 62 قانون مجازات اسلامي حقوق اجتماعي را به شرح زير ذکر مينمايد: <br />الف- حق انتخاب شدن در مجلس و خبرگان و عضويت در شوراي نگهبان و انتخاب شدن به رياست جمهوري <br />ب- عضويت در کليه انجمن ها و شوراها وجمعيت هايي که اعضاي آن به موجب قانون انتحاب ميشوند. <br />ج- عضويت در هيئت هاي منصفه و امناء <br />د- اشتغال به شغل آموزش و روزنامه نگاري <br />ه- استخدام در وزارت خانه ها،سازمان دولتي،موسسات وابسته به دولت شهرداريها... ادارات مجلس شوراي اسلامي و شوراي نگهبان و نهادهاي انقلابي. <br />و- وکالت دادگستري و تصدي دفاتر اسناد رسمي <br />ز- انتحاب شدن به سمت داوري و کارشناسي در مراجع رسمي <br />ح- استفاده از نشان و مدال هاي دولتي و عناوين افتخاري <br />حال با توجه به نص صريح قانون ميتوان بررسی کرد که اين متهمان تا پيش از اين حکم تا چه اندازه از اين حقوق بهره مند بوده که از اين به بعد از آن محروم ميگردند.اگر چه بسياري از فعالان ملي- مذهبي حداقل از بند الف اين ماده بدليل نظارت استصوابي همواره محروم بوده اند ليکن در اين نوشته به بررسي برخورداري يکي از فعالان که از نزديک شاهد آن بوده ام اشاره اي خواهم کرد. <br />ايشان که به 7 سال زندان و 5 سال محروميت از حقوق اجتماعی محکوم شده اند، از سال 65 که بعد از 5 سال تحمل زندان زير سخت ترين شرايط، آزاد شدند با بازنشستگي اجباري حق تدريس در دانشگاه دولتي را از دست دادند در حاليکه تا قبل از دستگيري 20 سال در دانشگاه تهران به تدريس،تحقيق و در عين حال مبارزه با رژيم سابق پرداحته بودند و بعد از پيروزي انقلاب رياست آن دانشگاه را بر عهده داشتند.(بند ه) <br />همچنين ايشان از تدريس در دانشگاه آزاد که اکثرا در مناطق محروم ميبود بدليل انتقادهايشان از رياست اين دانشگاه در سالهاي اخير محروم گشته اند.(بند د) <br />مطالب و مقالات ايشان اکثرا بدليل سخت گيري به مطبوعات اجازه چاپ در روزنامه ها و مجله ها را نمي يابد و يا در صورت چاپ آنها با سانسور و حذف اساسي مواجه مي بود. چندين کتاب شامل مقالات و اشعار ايشان نيز در سالهاي اخير از حق انتشار محروم بوده است (بند د). <br />ايشان در انتخابات مجلس ششم ودوره اول شوراي شهر که به همراه ديگر فعالين ملي مذهبي داوطلب شده بودند، رد صلاحيت شدند و از حق انتخاب شدن محروم بوده اند(بند الف و بند ب). <br />از حقوق اجتماعي ديگري که ايشان در اين سالها ازآن محروم بوده اند و در نص قانون ذکر نشده است ميتوان از ممنوع الخروج بودن از سال 65 تا کنون را ذکر کرد که تبعا به از دست دادن حق شرکت در کنگره هاي علمي و تخصصي و فرصت مطالعاتي مي انجامد . نداشتن حق سخنراني در تريبون هاي عمومي و ايجاد محدوديت و آزار و بر هم زدن تريبونهاي محدود دانشجويي را هم ميتوان به موارد فوق افزود. <br />با نوجه به مطالب فوق شايد بتوان محروميت از حقوق اجتماعي ايشان را شامل مواردي مثل رانندگي، رفت و آمد، خوردن و خوابيدن و نفس کشيدن...دانست!!. البته بهتر است حکم دهندگان بدانند که بدليل بي نصيبي انتخابی ايشان از مال دنيا سالهاست که از رانندگي نيز محروم ميباشند و بدليل فشارهاي سالهاي مبارزه و زندان که بيماري هايي را از سالهاي پيش در ايشان ايجاد کرده و همچنين مقتضيات سن هفتاد سالگي ،حق خوردن بسياري از انواع مواد غذايي نيز با حکم طبيب محدود شده است. و حال بايد پرسيد به راستي از کدامين حقوق اجتماعي محروم ميشوند؟ <br />و نکته آخر آنکه زمان هاي طولاني در احکام اين فعالين که تا 20 سال عدم فعاليت مخالف سياسي را پيش بيني کرده است نشان از باور پايداري حاکمان تا آن زمان را دارد. آيا حکم دهندگان سخن پيامبر بزرگوار را نشنيده اند که فرمود: <br />"الملک يبقي مع الکفر و لا يبقي مع الظلم" "حکومت با کفر باقي ميماند وليکن با ظلم باقي نميماند" <br /> <br /><b>ناصر</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94187276?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-941502662003-05-11T08:01:00.000-07:002003-05-11T08:04:04.000-07:00<b>حسرت</b> <br /> <br />وقتی که در عصر یک روز بارانی پیکر بیجانت را بخاک میسپردند <br />وقتی که خاک بِِی پروا چشمانت را که هیچوقت نخواست زیباییها را ببیند میپوشاند و لبهای زیبایت که هیچگاه برای گفتن کلمه ای عاشقانه گشوده نشد , زیر توده های خاک از نظرها پنهان میشد <br /><br><img src="http://www.sharemation.com/pic/candle.jpg" align="center"><br> <br />وقتی که دستهای همیشه سردت که هرگز به مهر کسی را نوازش نکرد , هماغوش خاک شد <br />آن روز که قلب نامهربانت دیگر نتپید <br />من به تماشایت ایستاده بودم <br />و با دیدگانی اشکبار ساده لوحانه می اندیشیدم که تو چرا فقط ذره ای مهربانتر نبودی <br /> <br /><b>شیرین</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94150266?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-941438922003-05-11T03:59:00.000-07:002003-05-12T07:19:29.000-07:00هيچ کس نمی تواند به عقب برگردد و شروع جديدی داشته باشد . هر کس ميتواند از حالا شروع کند تا پايان جديدی بسازد . خداوند قول روز بدون درد ، خنده بدون غم, آفتاب بدون باران را نداد . اما توان برای انروز ، نوازش برای گريه ونور برای راه را قول داد <br /> <br /><b>سپيدار</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94143892?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-941438202003-05-11T03:55:00.000-07:002003-05-11T03:55:21.363-07:00 <br /> <br /> <br /> <br />روز 29 اسفند 81 مصادف با 16 محرم 1424 ، 20 مارس 2003 جنگی تمام عیار در شرقی ترین نقطه خاورمیانه اغاز شد. <br />بوش رییس جمهور امریکا فرمان حمله را درست بعد از 48 ساعت مهلت تعین شده برای خروج صدام از عراق صادر کرد.ساعاتی بعد اژیرها در بغداد به صدا در امد و این شهر مورد شدیدترین حملات موشکهای کروز قرار گرفت. <br />موشکهائی که از خلیج فارس و دریای سرخ از روی دکلهای ناوهای جنگی امریکا شلیک شده و ساختمانهای دولتی و کاخهای صدام را یکی پس از دیگری هدف گرفته و نابود می ساخت ... <br />افکار عمومی جهان بشدت جریحه دار شده بود، امریکا و انگلیس بی توجه به ضوابط بین المللی در اقدامی خودسرانه و به بهانه مبارزه با تروریسم و خلع سلاح صدام جنگی را به راه انداخته بود که ابعاد و خسارتهای فراوانی را به بار می اورد. <br />تظاهرات مردمی در اعتراض به این اقدام در اکثر کشورهای دنیا به پا خواست، تضاهرات نه برای دفاع از صدام بلکه برای نقض اشکار ضوابط بین المللی بود. <br />از سویی دیگر صدام دیکتاتور عراق با جسارت تمام با حالتی که نشان از خونسردی و ارامش بود مردم عراق را به دفاع در برابر متجاوزان فرا می خواند و به مردم کشورش که سالها به کشتار بیرحمانه انها پرداخته بود قول پیروزی و ازادی میداد ... <br />اکنون جنگ به پایان رسیده ... صدام بغداد را با اندک مقاومتی در اختیار امریکا قرار داد و گریخت ( اما به کجا؟!؟! ) دیکتاتور 30 ساله عراق اینک سرنوشتی چون از هیتلر و رضا خان گرفته تا پنرال پینوشه و اسلوبودان میلوسویچ ... پیدا کرده است. <br />اینک عراق ازاد است!!!!!!!!!! ازاد از صدام و صدامیان ، زیر سایه پرچم امریکا!!!!!!!!! ( امریکایی که امروز به نوعی در اذهان عمومی جهان نمادی از یک نوع حکومت دیکتاتوری و غیر مردمی بشمار می رود. <br /> <br />پی نوشت : درست از روزی که بوش رئیس جمهور امریکا در نطق سالیانه خود در مجلس این کشور 3 کشور عراق ، ایران ، کره شمالی را 3 عضو محور شرارت خواند و انها را متهم به تولید سلاحهای کشتار جمعی و نقض حقوق بشر کرد ، سعی کردم از رسانه های مختلف چه داخلی و خارجی اخبار و رویدادهای مربوط به این مسئله را از ابتدا ، یعنی 11 سپتامبر 2001 با اغاز حملات انتحاری به امریکا دنبال کنم و ریشه ها و انگیزه های این حملات و نیز موضعگیری امریکا بعد از این حملات را بررسی کنم. <br />تمام مدت هم سعی کردم تایکسویه و یک قطبی به مسائل نگاه نکنم تا بتونم درک درستی از این رویدادها داشته باشم. <br />الان که فرصتی پیش امده و می تونم مطالعاتی رو که در این مدت انجام دادم رو در جایی ثبت کنم خیلی خوشحالم ... پس منتظرنوشته های من در این وبلاگ باشید. <br /> <br />boss <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94143820?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-940960552003-05-10T00:18:00.000-07:002003-05-10T04:48:33.000-07:00نشستن سنگ بودن است و رفتن رود بودن <br />بنگر که سنگ بودن به کجا می رسد <br />جز خاک شدن؟ <br />و رود بودن به کجا می رود <br />جز دريا شدن؟ <br />سپيدار<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-94096055?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-939849352003-05-08T04:55:00.000-07:002003-05-09T08:05:51.000-07:00<b>جمعه به جمعه تولدت مبارک</b> <br /><b>اندر حکايت مراسم نامگذاری</b> <br /> <br />از اونجايي که تب وبلاگ نويسي تو ايران همه گبر شده و يجورايي ميشه اسمش رو تو ليست بيماريهاي شايع و اپيدمي جهاني پيدا کرد ( البته يوقت تنرسيد اين تب مسري مثل سارس خطر جاني نداره لازم نيست از ماسک استفاده کنيد ) , داشتم ميگفتم بخاطر شيوع وبلاگ نويسي و اينکه هر کسي که بقول معروف تا از مادرش قهر ميکنه ميره وبلاگ نويس ميشه و خلاصه از پرنده و چرنده و مرغ و ماهي و حتي ميوه و ها و سبزيجات هرکي يه تارنوشت ( اسم فارسي وبلاگه) به نام خودش داره , ما هم همونطور که از شعر ابتدا وبلاگمون ميشه فهميد يه گروه جوون زير سي سال متفکر هستيم که هر جمعه در ميون در جهت بحث و تبادل نظر ميزگرد تشکيل ميديم و از هر دري سخني و اينجور چيزها , به منظور آپ تو ديت بودن هر چه بيشتر و اينکه خداي نکرده يوقت از قافله عقب نمونيم و در عصر بي پايان مدرنيته يه چيزي هم به ما برسه و سخنان گهر بارمون گوش بقيه نسل سومي ها رو هم نوازش بده , تصميم گرفتيم به حول و قوه الهي و به سلامتي , گوش شيطون کر وبلاگ دار بشيم و اين حرفها .......... .......... <br /><br><img src="http://www.sharemation.com/pic/na009033.jpg" align="right"> <br />همونطوري که همگي مستحضريد مثل خيلي از کارهاي ديگه انتخاب اسم براي يه بچه تازه متولد شده , در کشور ما طي مراسم با شکوهي برگزار ميشه , اين انتخاب هم به روشهاي کاملا دموکراتيک و بدور از حق وتو و هر گونه حقوق مشابه براي اعضاي گردن کلفت فاميل صورت ميپذيره , ما هم براي اتخاب اسم اين موجود عجيب غريب تازه متولد شده مراسم مشابهي برگزار کرديم , در همون ابتداي کار در ميان گروه آقايان وبرخي نسوان اختلاف عميقي سر بعد لطافت و ظرافت و احساسي بودن نام ايجاد شد , در حاليکه گروه خانمها شديدا بر سر اسامي لطيفي تو مايه هاي گل و سنبل و چکاوک و قناري و اسامي مشابه پافشاري ميکرد گروه مقابل در عوض اسامي متفاوتي مثل چراغ زنبوري و لوله اگزوز و سوسک و دمپاتيي کهنه و جمعه درميون و جمعه ها رو به بازار عرضه ميکرد , جا داره که اينجا بنده شيرين خانم اعترافي بکنم و اونهم اينکه در اين زمينه من هم با نظر آقايون موافق بودم و اسامي مثل فيتيله سوخته و جمعه از طرف من اعلام شد که اميدوارم جمعيت نسوان جهان منو بخاطر اين سنت شکني مورد رحم و بخشايش قرار بدن قول ميدم ديگه تکرار نشه , خلاصه بازار اسم داغ داغ بود که قرار بر راي گيري شد و نامهاي تيله و زنگوله از گروه خانمها حداکثر آرا رو کسب کردن ولي خوب طبق سنت اينگونه مراسم اسامي انتخاب شده به روشي کاملا دموکراتيک وتو گرديده و بجاي آن نام زيبا , پر معنا , هنرمندانه و اصيل جمعه به جمعه ( يوقت ياد اين بيت از اين شعر جاوداني از اون شاعر برجسته ناشناس که ميگه هر جمعه به جمعه سر و گوشش ميجنبه نيوفتيد ها ) انتخاب گرديد <br />به هرحال تولد اين نوزاد جديد ولاگ شهر, جمعه به جمعه رو به همه ياران جمعه ها و همه وبلاگ خونها و وبلاگ نويسها تبريک ميگم و توفيق روز افزون برايش خواستارم <br /> <br /><a href="http://shirinkm.blogspot.com"><b>شيرين</b></a> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-93984935?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-939305032003-05-07T08:07:00.000-07:002003-05-08T06:38:17.000-07:00<b> Thank You Mr.Bush ! </b> <br /> <br /> <br />نميدونم چي بنويسم – زياد اهل نوشتن نيستم – هنوز عادت ندارم –بالاخره بايد از يكجا شروع كنم – خيلي چيزها تو ذهنمه كه ميخوام بيارمشون روي صفحهء كاغذ <br />خوب از همون مسئلهء عراق شروع ميكنم كه اين روزها مشغوليت ذهني خيلي هاي ديگم هست - از اولش اين موضوع خيلي ذهنمو مشغول كرد هم به دليل علاقه ام به مسايل سياسي و هم به دليل دغدغه هاي انسانيم نسبت به ظلم . <br />به هر از همون اول من و بابام دائم از جنبه هاي مختلف اين جنگ رو بررسي و تحليل ميكرديم – تحليلهايي كه الان ديگه همه تقريبا از حفظ شدن .اينكه مسئله مسئلهء خلع سلاح نيست و مسئلةء نفته و شركتهاي نفتي و اينكه همهء اينها پشت سرش اسرائيله وعوض كردن نقشهء منطقه و … اين چيزا … <br />همش دعا ميكرديم كه جنگ نشه و هرروز و هر شب منتظر بوديم كه بينيم چي ميشه تا اينكه ديديم … بله… جنگ شروع شد واز همون ابتدا كارمون شده بود گردش تو انبار اطلاعات جهاني كه اين روزها هرچي قدرت خلاقيت وتفكره ازمون گرفته و كارمون شده انبارداري اين همه اطلاعات كه البته گريزي هم ازش نيست <br />از ماهواره به روزنامه و.. از روزنامه به اينتر نتو… خلاصه همينجوري مي چر خيديم و خبر مي گرفتيم <br /> از همه بيشتر اسير اين ماهواره شده بوديم -شروعش با تصاوير زندهء جنگ بود وسربازهاو هر از گاهي صدام و بوش و فرمانده ها كه گزارش ميدادن و همش هم از پيروزي و بر حق بودنشون مي گفتن و … من همينجور شاهد نابودي يك كشور و يك ملت ومتنفر از جنگ واز همهء سردمداراش وخوشحاليم زماني بود كه تصوير نفرتمو تو تظاهرات ضد جنگ دنيا وتصويرهاي مختلفي كه از بوش وبلر وبقيه درست كرده بودند ودر كنار تصاوير هيتلرو آرمهاي ss گذاشته بودن ميديدم <br />… و من باز نفرتم از بوش و بلرو همهءعوامل پس پرده و پشت پردهء جنگ بيشتر و بيشتر ميشد <br />تااينكه جنگ تموم شد و تصاوير يه جور ديگه شدن .آسمون آروم بود وفاجعه به زمين منتقل شده بود - اين بار با غارت بانكها و موزه ها و… نه تنهانابودي يك ملت ويك كشور كه نابودي يك فرهنگ و يك تاريخ رو ميديدم … <br />… و من همچنان متنفر از جنگ و از سردمداراش ... <br />تصاوير همچنان پشت سر هم ميومدن و ميرفتن … و اينبار شادي مردمو ديدم از انداختن مجسمه هاي صدام با كمك سربازهاي امريكايي و اينكه نميدونستن اين مجسمه هاي مرده تبديل شدن به هزاران صدام زندهء نهفته در وجود همين سربازهاي به ظاهر ياوروهمراه … <br />… و من همچنان متنفر از جنگ و از سردمداراش … <br />و در بين اين شاديها يكبار جوان آراسته اي رو ديدم كه با خوشحالي پلاكاردي رو بالا برده بود كه روش نوشته بود Thank You Mr.Bushو من همراه با نفرتم از Mr.Bush اينبار متعجب كه چرا Thank You Mr.Bush ؟ <br />… يكشنبه صبح شد و ديدم كه برادرم همهء ما رو صدا زد كه بدويين بياين براتون از ياس نو اينو بخونم ( ياس نو / يكشنبه 24 فروردين 1382 / صفحهء 1 ) : <br /> <br />« گزارش تكان دهنده از مخوف ترين زندان امنيتي بغداد <br /> <br />مردم شهر بغداد در ساختمان مركزي زندان امنيتي استخبارات عراق دستگاه بزرگ چرخ گوشت انسان كشف كردند و برخي از زندانيان از 30 سال قبل تاكنون خبري از بيرون اززندان نداشتند … گفته ميشود برخي از آنان از ابتداي دههءهشتاد ميلادي تا كنون در اين مقر زنداني هستند … اهالي عراق از شنيدن نام شعبه پنجم زندان استخبارات عراق به وحشت مي افتادند …اهالي شهر بغداد در جستجو در اين ساختمان عظيم به تعدادي انگشتان دست و تعدادي از گوشهاي بريده شدهء انسان برخورد كردند كه در كنار اين اعضاي قطعه قطعه شده ء بدن انسانها دستگاه بزرگ ويژهء چرخ كردن گوشت آدم نيز پيدا كردند… در يكي از بخشهاي زندان موفق شديم 28 زنداني را كه حتي روشنايي را نيز به چشم نديده بودند آزاد كنيم. اين افراد به محض آزاد شدن شروع به خوردن علفهاي كنار قسمتهاي باغچهء زندان كردند … وي به محض خروج از زندان از وضع احمد حسن البكر سؤال كرد … مردم در پاسخ به وي گفتند ديگر در عراق احمد حسن البكر وجود ندارد پس از وي شخص ديگري به نام صدام حسين در عراق روي كار كه بر ما بسيار ظلم و ستم روا داشت واو نيز اكنون ديگر وجود ندارد … گزارشگر شبكهء تلويزيون المنار گزارش داد … ما موفق شديم در طبقهء دوم زيرزمين محدودهء زندان برويم و براي گرفتن تصوير تلاش كنيم اما زندان به اندازه اي تاريك بود كه لنز عدسي هاي دوربين فيلمبرداري به علت كمبود نور ديگر قادر به دريافت تصاوير اطراف نبود … ما در طبقهء دوم زيرزمين متوجه شديم از اطراف صداي فرياد انسان به گوش ميرسد اما قادر نبوديم مكان حضور افراد را تشخيص دهيم وزنداديان از درون ديوارها به اطراف خود ميكوبيدند اما اثري از حضور انسان وجود نداشت … از ته چاه صداي انسان به گوش مي رسيد اما از خود انسانهاي ته چاه خبري نبود … برخي از زندانيان كه از اين زندان آزاد شدند گفتند: در قسمتي از اين زندان سالني وجود دارد كه در انتهاي آن دري است كه به دستگاه بزرگ چرخ گوشت انسان منتهي ميشود … نوشته هاي روي ديوار ها به زبان عربي، عبري و حتي چيني است … برروي ديوارهاي زندان عكسهايي از صدام به چشم مي خورد … به گفتهء يك افسر عراقي در اين زندان ناخن زندانيان را مي كشيدند ، به آنها شوك الكتريكي ميدادند و پس از سروته آويزان كردن آنها از سقف به كتك زدن آنها مي پرداختند … » <br /> <br /> <br />من همچنان متنفرم از جنگ و متنفرم از Mr.Bush ولي اين بار صدايي به گوشم ميرسه ، بيشتر گوش ميكنم ، صدا از چاه آب زيرزمين زندان استخبارات مياد ـ صداي دردمند مرديه كه 30 سال اونجا بوده ـ به تصوير بيشتر خيره ميشم ولي زنداني نمي بينم ـ به جاش خيابونهاي شلوغ و شادي مردمو ميبينم ـ ولي صداي دردمند مرد رو همچنان ميشنوم <br />به تصوير بيشتر نگاه ميكنم ـ همون پلاكارد رو مي بينم كه روش حك شده بود Thank You Mr.Bush ولي اين بار نه در دست پسر جوان ، كه در دست زنداني دردمند <br />و من كه همچنان متنفرم از جنگ و متنفرم ازMr.Bush اين بار تعجبي نميكنم <br />آيا اين مرد دردمند جز اين چيز ديگه اي داشت كه بگه؟ <br />ومن در ميان نفرتم از جنگ واز سردمداراش هنوز هم پاسخي براي اين سؤال اساسيم پيدا نكردم كه بين ماروافعي كداميك را بايد گزيد ؟ آيا راه سومي نيست؟ <br /> <br /><b>چکاوک</b> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-93930503?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-939300402003-05-07T07:59:00.000-07:002003-05-08T07:36:48.000-07:00 آموزه های پنا (پرورش نيروی انسانی) <br />مانند صبا خيز و وزيدن دگر آموز دامان گل و لاله کشيدن دگر آموز <br />موئينه به بر کردی و بی ذوق تپيدی آن گونه تپيدی که به جايی نرسيدی " در انجمن شوق تپيدن دگر آموز" <br /> <br />در سلسله مباحث پنا ؛ از آموزه های زنده ياد استاد خواجه نوری برايتان حرف می زنم تا هر چه بهتر به بهبود رابطه مان با خود و با ديگران کمک کنيم . <br />به اميد روزی که همه مان دارای روانی سالم بوده و در شناخت روحيه خود بيشتر و بيشتر موفق باشيم. <br />در اولين قسمت ده پند پنا را عنوان می کنم: <br />1- فقط اين لحظه حتما متعلق به توست پس با مهر ، نظم و حسن جويی شيرينش کن <br />2- تمرکز به کاری که می کنی بده، کوشش کن يکدله شوی <br />3- بر بيم نا ممتازی ها غلبه کن <br />4- هر چه بيشتر خودت تلاش کن، چون خودش نمی شود <br />5- هيچ چيز اهانت نيست مگر تو اهانتش بپنداری <br />6- حل مسأله بجوی، طفره نرو و وقت صرف کن <br />7- در هر ملاقات خود را محب ، محبوب و با اعتماد به نفس ببين <br />8- به غير آنچه نمودی نميتوانستی کنون بين به علاجش چه کار بايستی <br />9- به سود توست که مهر او را تجسم کنی نه کين اورا <br />10- تمرين اراده در کارهای سهل روز کن <br /> <br />هرروز اين ده پندرا به خود يادآور شو و به آنها خوب فکر و عمل کن! <br /> <br /> <br />معرفی کتاب: <br />راز شاد زيستن نوشته اندرو متيوس <br />با سپاس <br /> <br /> <b>سپيدار</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-93930040?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5320469.post-939299172003-05-07T07:56:00.000-07:002003-05-08T07:34:07.000-07:00با نام پروردگار <br /> <br />جمعی از اهالی " نسل سوم " نام گرفته اين روزگار <br />نبريده از انديشه های نسل اول و دوم <br />و نذوبيده در چنان افکار <br />جمعی را در جمعه برای اجماع کردند برقرار <br /> گفتند هر که از هر چه می خواهد بگويد تا بگوييم <br /> در ميان موضوع های بی شمار <br />از مذهب و شريعت و عقل مدرن <br />از جهانی سازی و سياست و انتحار <br /> <br />رای گرفتند و از " اخلاق " آغازيدند <br />آنچه که بود و نبودش <br />معضل امروز است و حديث آن بسيار <br />عده ای آمدند و عده ای دوام نياوردند <br /> مانديم برای تفکر و کار <br />و گفتيم در اينجا نيز بياييم تا هر آنکس که دوست دارد بداند و بگويد <br /> بگويد تا بدانيم <br />پس در " جمعه به جمعه" به اميد ديدار <br /> <br /><b>ناصر</b> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5320469-93929917?l=jomeha.blogspot.com' alt='' /></div>nasle sevomihahttp://www.blogger.com/profile/14299904530574688697noreply@blogger.com